N4D dag 4

De laatste dag van de Nijmeegse Vierdaagse is aangebroken en routinematig werk ik me naar de coche. De irritante gast op de radio blijft zeuren over een neergestort vliegtuig……oh,ja…maar de ernst van de crash is nog niet bij me binnengekomen… Voor de laatste keer dit jaar staat Wandelmaat op dezelfde plaats bij het station in Ravenstein en stappen we weer gebroederlijk in el tren richting Nijmegen Centraal…. Wij, de vijftig kilometer wandelaars, starten op de normale tijd..vier uur…de veertig kilometer wandelaars mogen een kwartier eerder en de dertig kilometer stappers mogen zelf een half uur eerder op pad. De organisatie heeft dit beslotenP1080065

Op de Wedren aangekomen blijkt dat sommige wel het nieuws gevolgd hebben en ook de organisatie geeft op de LED schermen aan dat de dag overschaduwd zal worden door dat wat er in Oekraïne gebeurd is…..en de bijna 300 slachtoffers die te betreuren zijn. Met mixed feelings gaan vandaag zo’n veertig duizend wandelaars van start voor hun kruisje….. Ook wij gaan er voor. Ilona drukt ons voor de start nog op het hart gebruik te maken van de verzorging van Cock… ze heeft dat zelfs aan mi querido beloofd… De start is weer superslecht maar al snel groeperen we weer en stappen we gedrieën op hoog tempo door. Als we de Houtlaan in draaien belanden we midden tussen de militairen die op de laatste dag een half uur eerder mogen starten. Ons tempo is er op gericht om zoveel mogelijk voor de militaire groepen te komen zodat we ons eigen tempo kunnen blijven stappen. We zijn ook niet gerust op de vroegere start van de andere afstanden maar als we het zelfde tempo kunnen houden als de andere dagen dan moeten we uit de drukte kunnen blijven.

De Hatertsebrug over en dan richting Overasselt. Als we langs de Overasseltse en Hatertsevennen stappen, stappen we ook Frans Leijtens voorbij die keurig in zijn peloton mee stapt. We stappen lekker door als plots Antoine mij wijst op de OLAT rustpost en ik deze laatste dag bijna zou zijn vergeten voorzitter Joop te begroeten….. Als we Overasselt bereiken staat mi querido al te wachten bij de splitsing met de veertig…. de cola hoeven we nog niet maar ik ga wel voor een kus… en dan de uiterwaarden in richting de brug van Grave.

We stappen op dit moment met vieren, De Duitser Uli heeft zich bij ons gevoegd en is het beste maatje van Antoine aan het worden en het vocabulaire van Uli wordt aardig uitgebreid. We zitten goed voor de militaire groepen en stappen al snel Grave in en even snel weer uit. In Escharen is de mijn eerste rust van de ‘s-Hertogenbossche Vierdaagse en aangezien ik niet van plan ben uit het treintje te stappen zoek ik Cees. Ik neem aan dat Wandelmaat hier ook voorbij gestoven is zwaai ik naar Cees en Joke om de aandacht te trekken. Als ik denk dat hij kijkt geef ik aan dat ik doorloop en als ik nogmaals zwaai. zwaait hij terug…. hoor later wel of we elkaar echt begrepen hebben….

Ook nu worden we weer op gezette tijd door Cock van een natje en een droogje voorzien en bereiken we Beers. Een klein stukje door Beers en dan worden we weer van de rest afgesplitst en gaat de lus verder richting Vianen en dan ligt Cuijk aan onze stapschoenen. Vorig jaar heeft Jenny hier twintig minuten voor de trein staan te wachten en dat wil ze dit jaar niet….doorstappen dus en zorgen dat we het spoor snel achter ons laten.

Borden in het centrum geven aan dat er geen defilé is en geen muziek in verband met de vliegtuigcrash. Niet dat wij het echt missen, we zijn meestal toch te vroeg, maar voor de wandelaars later op de dag zal het wel wat stiller zijn… Bij de pontonbrug zit Alex te wachten op Antoine en sluit even later aan. Alex loopt de veertig en heeft zoals vele wandelaars een zweetbandje over zijn polsbandje om de kleur van het bandje te verbergen…. wij begrijpen niet waarom en zijn uitleg is al even duister als de handeling…. Alex voert ons tempo op en dat voelt voor mij niet goed…. ik raak een weinig uit cadans…. Bij Mook staat Mark van Gastel, ‘s-Hertogenbossche Vierdaagse, met bananen die bij mijn wandelcollega’s gretig aftrek vinden.

Het is nu nog een lange weg, Molenhoek, Malden en dan St. Annastraat… Hier is de watervoorziening wat minder en de temperatuur stijgt behoorlijk. Voor het eerst tijdens deze vierdaagse gaat het even niet lekker… of het het tijdelijk  hogere tempo is, het wisselend voor en achter lopen van Uli, het weer of gewoon vermoeidheid…. Mijn wandelcollega’s laten me niet vallen en als ik weer voorop stap met Jenny gaat het weer een stuk beter…. de flesjes water die uitgereikt worden doen ook wonderen en met mijn blik op de toren aan het einde van de St. Annastraat kan ik mijn tempo constant houden….. P1080070

Het Keizer Karelplein nadert en ergens zal Cock zitten en daar willen we dan even langs om hem te bedanken…Helaas we missen hem op de een of andere manier en als we later Ilona spreken horen we dat hij op zijn vaste plaats zit…. We stappen door en worden, zoals later blijkt, vast gelegd op bewegende beelden. Terug op de Wedren gaan we eerst weer voor een massage en daarna voor een beloning… Iedereen feliciteert elkaar en dan kunnen we ons afmelden en sluit ik mijn vijfde vierdaagse succesvol af.P1080071

Een laatste rondje langs de bekende stappers, een laatste dank je wel voor Ilona en Cock van Europe Pallet, een laatste dank je wel voor Jenny en Antoine, een laatste T-shirt bij het Kadaster, een laatste foto van Wandelmaat Jack, en een laatste ritje met le tren…… volgend jaar weer….. reken maar van YES….

 

 

Recente berichten

Tweets

stapmuziek

Share

×
Written by:

One Comment

  1. Rick
    8/3/2014
    Reply

    Zie ik nou goed in je verslag dat je in Nijmegen ook 60km kunt wandelen!? Dat hadden ze mij wel even mogen vertellen, had ik me daar voor opgegeven. Verder leuke verslagen weer.

    Groet Rick

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *