Hugo Bonnyns-tocht Schaffen (B)

Je bent een legende maar je bent nog springlevend….. waarom wordt er dan al een wandeltocht naar je vernoemd…..? Afijn dat is nu even niet het belangrijkste. Mi querido zal vandaag niet meestappen en dus….  loopt de wekker enkel voor ondergetekende af om 05:00 uur… hmmm…ik hoor de regendruppels met hoge regelmaat op het dak vallen en dat is positief maar ook negatief… Positief is dat ik waarschijnlijk niet hoef te krabben en negatief…uhh je wordt er nat van… Ik stap in de coche en stuur hem richting de Belgische grens terwijl ik de natte sneeuwvlokken uit elkaar zie spatten op mijn voorruit alvorens de harde rubber strips ze achteloos naar de zijkant schuiven. Ik hoop dat dit weer niet aanblijft maar ach we hebben er toch geen invloed op. Ik nader Schaffen en zie de eerste wegwijsborden voor de wandeling, ik vind een mooie parkeerplaats en als ik de coche verlaat word ik direct aangesproken….. Het is Pol Baestaens en natuurlijk is zijn eerste vraag…. is Margret er niet bij…. nee, vandaag mag ik lekker alleen op pad…lekker snelheid maken…. Pol kan er hartelijk om lachen en gezamenlijk stappen we de startzaal binnen… Het is nog niet druk maar ondergetekende is dan ook erg vroeg. Ik zie een aantal bekenden zoals Chantal en Frank van de Bavo-stappers en als ik bijna weg wil gaan komt ook Armando binnen die ik al voorbij dacht te rijden op de weg hier naar toe.en Pol en ook d'n Euro van de Bavo-stappers....

Staf Salu zou met twee vrienden gaan stappen en ondergetekende mocht aansluiten… helaas zou ik dan minimaal een half uur moeten wachten en dus ga ik gewoon in mijn uppie op stap…. In het duister stap ik Schaffen door en als ik goed en wel op de Verlorenkoststraat stap begint er serieuze neerslag te vallen…hmmm, ik heb mijn klak al opgezet maar ik doe toch ook maar even mijn regenburka aan en als ik lekker in het plastic gewikkeld ben verandert de ondergrond.de weinige straatlantaarns verlichten onze route...

Was het pad net nog een hard zandpad…nu lijken we langs de rand van een akker te stappen en het profiel van mijn schoenen lijken weinig indruk te maken op de bruine brij… Mijn lampje gaat op mijn klak waardoor ik de handen vrij heb en ik zo nu en dan als een koordanser over de smalle richels tussen de brij kan dansen…  Zo nu en dan denk ik een sneeuwvlok te zien vallen in het licht van mijn LED lampje maar het zet niet door en ik ontdoe mij van mijn Regen-Chador en dan….het begint te dagen...

Krijg ik waar ik voor gekomen ben…. een Bossche 100 waardig parkoers… Mijn lampje danst over de smalle paden en licht de modder en waterpartijen op het pad op. Ik probeer op snelheid de obstakels te omzeilen en soms sta ik letterlijk in de smurrie maar… dan gaan we ook nog klimmen en dalen en ik geniet van dit uitdagend uitstapje in het duister… De route is perfect gepijld en de reflecterende puntjes zie ik al van verre. Ik stap hier echt alleen en als ik na een klimmetje een steile afdaling voor de stapschoenen krijg stop ik toch even om de situatie in te schatten en dan laat ik me gaan…. Ik laat het bosgedeelte achter me en ga verder over de weg, even verderop zie ik lampjes dansen en die lampjes buigen af….. dus ondergetekende ook… een nat graspad brengt me dichter bij de stappers voor mij en als een modderpad langs een akker zich aankondigt haal ik ze in. In het schijnsel van de lamp zie ik een bekend gezicht…. het is Roger, de voorzitter van de Beek akkers… en ook nu krijg ik de vraag waar mi querido is…… Het parkoers is afwisselend en als ik lekker op tempo over de Stappersestraat stap zie ik plots een pijl in de berm….. jawel dwars over de akker worden we terug richting Schaffen gepijld. Het pad is drassig en daar waar stappers een ander pad hebben proberen te vinden zijn zij ongenadig afgestraft door de natte akker….maar de eerste lus kent veel slijk....

De bebouwde kom wordt bereikt en ik voer mijn tempo op om de stapper voor mij bij te halen en we zijn nagenoeg tegelijk bij de ingang van de Gildezaal…. ruiterlijk houdt hij de deur voor mij open en stappen we samen de startzaal binnen. Eenmaal binnen zie ik Staf met zijn kompanen en hij kijkt mij verbaasd aan… Hebt ge de lus al gestapt…en als ik bevestigend knik geeft hij aan dat zij nog moeten starten….. okay, ben ik even blij dat ik gewoon mijn eigen ding gedaan heb… Ik geef nog even aan hoe het met de slijk staat op de lus, begroet Hugo, de naamgever van deze tocht en vertrek voor het volgende stuk van het parkoers….terug bij de startzaal voor de eerste rust stap ik achter Staf aan...

Eenmaal buiten schiet er een bekend gezicht voorbij…. en natuurlijk begroet ik Rita hartelijk en zij geeft aan dat Nico er ook aan komt…. ik wil niet wachten maar ik zie hem even verderop aankomen…. een kleine spurt, een begroeting en toch even vragen hoe het gaat na zijn operatie en dan…race ik achter Staf aan om toch nog ff bij te kunnen kleppen… te laat de splitsing is een feit en dus Salu…..P1070098

De route is supermooi maar tja, vandaag is het speeden geblazen en ik haal de stappers snel in. Natuurlijk geniet ik van de ongeving maar ik geniet ook van de snelheid, het ontwijken van plassen en slechte stukken en …. dan zijn er stukken die de snelheid er echt uithalen. Paden die volledig bestaan uit modder en water…. mijn stapschoenen zijn toch niet meer te redden en dus dwars door de slijk vervolg ik mijn weg. Mooie trage klimmen over asfalt brengen ons naar het centrum Molenstede langs de “Goede Lieden van Moelstede” en de tweede rust."Goede Lieden van Moelstede"...

Even snel een stempel en dan de lus van 6,9 in. Vreemd dat er geen snelle stappers achterop komen maar ik voel me prima en klim wederom.  Duidelijk dat het hier gisteren flink gesneeuwd heeft maar vandaag is het prima weer en ik heb zin in de lus… In de verte zie ik twee stappers en ik nader ze redelijk snel… ik heb het gevoel dat ik deze stappers ken en als ik ze achterop stap blijken het Jean en Danny te zijn die we ook al weer even kennen… nee Margret is er niet bij ik mag vandaag lekker alleen dertig kilometer stappen… we kleppen nog ff bij en dan zet ik de vaart er weer in… en klim ik weer richting de spoorbrug en mag ik daarna weer dalen….jawel, Jean en Danny....

Als ik richting de rust stap zie ik Chantal aankomen en ik blijf op tempo doorstappen… voor mij zie ik Diane en Rita de rust binnengaan en als ik binnen kom krijg ik natuurlijk de vraag waar mi querido is ….. Ook Chantal informeert even en als zij de lus in wil gaan stap ik met haar op tot de splitsing…en ook Chantal is er ....

Onze wegen scheiden en ik ga terug naar de startzaal en hoe VOS het voor elkaar gekregen heeft weet ik niet maar de gehele Klappijstraat is één modderpoel en wij mogen daar door …. ach ja die stapschoenen…. als we afbuigen krijgen we een mooi laantje en de zon speelt met de bomen en de warme adem van het paard op het einde lijkt rook…een rokend paard....

De rodestraat is een lange trage klim en ik voel mijn kuiten…hmmm… maar wat omhoog gaat, komt ook weer naar beneden en we mogen ook een lange trage afdaling beleven. De stapper voor mij loopt een stukje en dan stapt hij weer een stukje…. als ik hem aftik geeft hij aan veul te warm gekleed te zijn…maar ja het is ‘s morgens zo koud… en ik voel de zon op mijn blote armen en voer het tempo nog wat op. We naderen Schaffen-Centrum en ik ken deze weg van vanmorgen toen ik naar de startzaal reed in de coche… al snel bereik ik de startzaal en ga voor de beloning… ik kijk om me heen geen bekenden enkel Hugo Bonnyns, de levende legende 220.000 kilometer gestapt tot nu toe…mag je dan een eigen wandeltocht hebben…. ik vindt van wel en met een Duvelke voor me kijk ik de zaal rond en eigenlijk benijd ik d’n Hugo…..een eigen tocht…de beloning....

Het is tijd om te gaan en ik groet Hugo en zijn zoon Phillip en Hugo bedankt mij voor mijn komst maar eigenlijk moet ik Hugo en WSV Vos bedanken voor een supermooie en uitdagende wandeling en een geweldige training voor de Bossche 100.de naamgever voor deze tocht.... 220.000 kilometer gestapt....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Recente berichten

Tweets

stapmuziek

Share

×
Written by:

Be First to Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *