9e Klein Peerketocht Oud-Turnhout

Ik weet dat ik vandaag geen vijftig kilometer meer hoef te stappen voor mijn shirt….dat heb ik twee weken geleden al in ontvangst genomen. Maar “noblesse oblige” en dus reis ik vandaag af zonder mi querido naar Oud-Turnhout.
De naam Oud-Turnhout duikt reeds op vanaf de 14de eeuw als Vetus Turnholtum (1333), Oud-Tuernout (1405) en Viès-Tournout (1414). Uit een akte van schenking (1187) van Gerard van Duffel aan de Tempeliers blijkt dat het vroegste Turnhout inderdaad in het huidige Oud-Turnhout lag. Ook uit een pauselijk onderzoek naar de bezittingen van de Orde van Malta (1373) wordt vermeld dat daar een laathof bij was van de hospitaalridders van de Commanderij van Ter Braecke/Chantraine vermeld. Deze bezittingen lagen in Oud-Turnhout, tussen de huidige Kerkstraat en de Van der Bekenlaan en werden in 1796 verkocht.Theo, Man met hond , Kim en Rudy zijn al aanwezig....
Als ik binnenkom zie ik Theo, Man met hond, enkele Centurions (Kim en Rudy) en de eerste van het groepje Sint Jan stappers. Vandaag laat ik de Walk2Gether inschrijftafel links liggen en ga naar de reguliere inschrijftafel hier dok ik een Eurie vijfentwintig voor inschrijving met sticker en ik stap naar buiten de donkere Oud Turnhoutse ochtend in. Mijn eerste stappen op de 9e Klein Peerketocht zijn een feit.
Klein Peerke of te wel Petrus van Gorp, (Ravels, 14 juni? 1809 – 1842) was een Vlaamse reus en boerenzoon. In 1816 verhuisde het gezin naar Turnhout. Hier werd zijn bijnaam de Reus van Turnhout.Hij was 2 meter 18 groot, een serieuze grootte als men weet dat de gemiddelde man in de 19de eeuw slechts 1 meter 60 groot werd.
Van Gorp hielp aanvankelijk mee op de boerderij van zijn ouders maar door zijn gestalte ging hij ook optreden als reus, hij trad zelfs in Parijs op. In die tijd was het bijzonder om helemaal naar deze stad te gaan om daar op te treden omdat een dergelijke tocht toentertijd een soort wereldreis was. Van Gorp had met zijn schouderbreedte van 65 centimeter de beschikking over veel kracht. Volgens de overlevering kon hij een volgeladen mestwagen optillen, iets dergelijks weegt zo’n 1000 kilogram. Ook tilde hij wel eens een ploeg op om mensen in de verte de weg te wijzen. Zo’n ploeg is door een normaal iemand ook niet te tillen.
Mensen met een dergelijk gestalte worden vaak niet oud, zo ook Klein Peerke, hij stierf reeds op 33-jarige leeftijd.Man met hond in het vizier...
Het duurt niet lang of ik zie een bekende gedaante voor me stappen….Man met hond.
Ik tik hem af en krijg de opmerking “ah daar bent ge al” om de oren. Aangezien Ludo (man met hond) twee weken geleden mi querido een beetje aan het plagen was over deze tocht….kan hij eindelijk zijn eigen tempo stappen…besluit ik een eindje met hem op te stappen. Mijn voornemen was eigenlijk om alleen en op tempo te stappen maar ach…. Vanuit Oosthoven vertrekken we naar Schuurhoven en worden richting het Liereman natuurreservaat gepijld.
Het Landschap De Liereman bestaat uit een afwisseling van natte en droge heide, gagelstruweel, elzen- en wilgenbroek, eikenberkenbos, dennenbos, stuifduin, heischraal grasland en weidevogelgebied. Kortom een staalkaart van het beste wat het Kempens landschap te bieden heeft.In de Liereman ligt de Echelkuil die we helaas rechts laten liggen.
De ‘Echelkuil’ ontleent zijn naam aan voormalige ‘echelkwekerij’ (echel = bloedzuiger) van dokter Smagghe uit Turnhout. De medicinale bloedzuigers kwamen voor in de vijvers van De Echelkuil en waren een onmisbaar element in de toenmalige geneeskunde. Oude paarden werden in de vijvers gedreven, waarop de bloedzuigers zich vasthechtten, zodat men ze gemakkelijk kon ‘oogsten’.De eerste rust en controle...
We hebben er al snel zo’n vijf kilometer op zitten en zien de eerste rust voor ons opdoemen, scouting Ansarat. Hier stappen we binnen voor een stempeltje en zijn direct weer weg. ja we gaan snel door....
Het tempo is hoog en de paden lang. De stappers voor ons tikken we af terwijl we tussen de landerijen door stappen. De hond heeft in de gaten dat zijn baas niet allen stapt en kijkt regelmatig om naar zijn baas en naar mij. Aangezien ik weinig ervaring heb met honden lijkt zijn blik voor mij goedkeurend. Het mooie is dat de hond op geen enkel moment ons voor de voeten loopt en wij het tempo strak kunnen vast houden. Plots neem hij een zijsprong….jawel lekker door de sloot….nee schud je maar verderop uit. We worden langs het kanaal Dessel-Turnhout-Schoten gepijld en hier moeten we creatief de modder ontwijken. Lang het kanaal...
Ludo is een geboren Turnhouter en kent de omgeving, dus vandaag heb ik een privé gids. Als we de Kanaaldijk naderen krijg ik een gedetailleerde uitleg over waarom de brug over het kanaal zo breed is. en even later stappen we erover. En aan de andere kant er weer af naar Ravels waar we aan de andere oever het kanaal nog een stukje te volgen. Maar al snel stappen we weer tussen kale akkers door en voor ik het in de gaten zijn we al bij de tweede rust de Blokhut. alweer de tweede rust - controle...
Bij binnenkomst roepen de medewerkers ”de hond is de eerste” okay dat klopt maar die loopt al de gehele tijd voorop….. ook hier alleen een sello en dan weer snel op pad. Ook nu zijn de paden breed en lang tot we in het Paardsdrank gebied komen waar we verrast worden door een mooie scenerie en vennetjes. Maar ook mooie vennen....
We gaan richting de Nieuwe bossen en mijn stapmaat geeft aan dat ik mijn eigen tempo moet lopen als ik dat wil…..uhh ja maar nu nog niet…het is hier wat drassig… Even verderop krijgen we een pad waar we alle behendigheid die we in huis hebben benodigen om droog aan het einde te belanden. De hond vermaakt zich opperbest maar wij hebben het zwaar en als we aan het einde van het pad zijn hebben we door dat we iets gemist hebben….!@#$$^^&Hier is het drassig en veel pad brede plassen....
We hervinden de route en al snel en ook hier is het oppassen geblazen. De ondergrond is bedekt met bladeren en daar onder…..ik zak weg in de natte zompige ondergrond en kan met kunst en vliegwerk mijn voeten droog houden…lang leve Goretex. Even later staan we voor de derde rust Klein Engeland Hoeve. Het pand ziet er prachtig uit maar ook hier gunnen we ons geen rust en na de sello gaan we weer verder. De derde rust - controle  kondigt zich aan....
Eerst een stukje terug op onze schreden en dan stappen we door het Doolhof bos en worden we weer richting de N119 waar we ook nu weer veilig over steken. Al snel zien we de fietsers en voetgangers brug over de Kijkverdrietloop en is trek snel een fotootje van Man en hond die de brug beklimmen. Een klimmetje over de kijkverdrietloop...
Terug aan de andere oever stappen we nog even langs het kanaal om snel daarna krijgen we wat klimmetjes onder de stapschoenen. Hier loop ik uit op Ludo en besluit ik in eigen tempo door te stappen. Al snel bereik ik de rust en dit maal is het wel druk bij Scouting Ansarat en er staat een rij voor de bonnekesverkoop. Ik laat snel mijn startkaart stempelen en haast me naar buiten. Hier wacht ik nog even om te zien of Man met hond mij nog bijhaalt…. En dan stap ik verder.P1110529
Ik weet dat vanaf hier meer stappers van de andere afstanden stappen en dat zal me remmen in mijn tempo. Wederom stap ik langs het kanaal en probeer zoveel mogelijk een rechte lijn te houden maar de plassen en modderstukken proberen me van de koers te brengen. P1110533
Mooie zandpaden en heidegronden schieten onder mijn stapschoenen door en ik heb er maar een half oog voor. Ik trek snel een fotootje en dan door. De vraag is geniet dan nog wel van het wandelen en van je omgeving…. Antwoord, zonder meer… en zo bereik ik de laatste rust bij het Natuurpunt.De laatste rust en controle....
Hier is het nog rustig en ik besluit hier een ice tea te bestellen….uhh welke smaak…de dame achter de kassa noemt een rijtje smaken op en ik weet het echt niet….uhh wat was de eerste….doe die maar. Een groot blikje koude ice tea, daar ga ik zelfs even voor zitten….en dan…komt Rudy de Roovere op de rust aangestapt. Na een begroeting gaat Rudy voor de stempel en ga ik weer op pad. Maar ver kom ik niet en Rudy tikt me al rap af. En gaat mij de laatste kilometers voor.afgetikt door Rudy....
We worden een kleine kilometer langs de rondweg gepijld om uiteindelijk via een mooi natuurgebiedje terug te keren naar de startzaal. Na zeven uur stappen ben ik weer in de startzaal en hier wordt ik al meteen begroet door Mia die aangeeft dat Jos met Jenny, Carin en Ad aan het stappen is. Het is tijd voor een Duvelke en als ik een plaatsje bemachtigd heb met zicht op de entree geniet ik van mijn beloning. Dan zie ik Ludo binnen komen en hij komt met zijn vrouw erbij zitten. Even later komen Jenny, Jos, Carin en Ad ook binnen en direct achter hen wandelvrienden Wilma en Jan. P1110551
Ook nu is het een feest der herkenning en is het ook direct gezellig ook Rudolf en Gerry stappen binnen en komen er bij zitten. Ook Kim komt nog voor een praatje en dan is het tijd om op te breken en de terug reis te aanvaarden.Rudolf en Gerry zijn ook van de partij....
Ook de Klein Peerke tocht mag er wezen. Vijftig kilometer is een hele afstand om interessant te houden en voor mij zijn de Korhoenstappers daar goed in geslaagd. Goed gepijld en goede afwisseling in ondergrond.

Recente berichten

Tweets

stapmuziek

Share

×
Written by:

Be First to Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *