29e Bossche 100 ‘s-Hertogenbosch

Na een eerste zware Bossche 100 in 2013 waar een dik pak sneeuw en de Drunense duinen bijna mijn Waterloo werden. De extra lus was hier geen optie en het bleef dus bij 100 kilometer. Mijn tweede editie in 2015 waar wederom de weergoden van zich doen spreken, vorst, ijzel, sneeuw en uiteindelijk regen vergezellen ons op de 110 kilometer terug naar de startzaal. Je zou denken dat het wel genoeg is na twee zware edities maar ondergetekende heeft niet alleen het wandelvirus te pakken maar ook het Bossche 100 virus en dus maak ik me klaar voor de 2016 editie.Bossche 100 2016
Iedereen is druk en ik plan een dagje vrij om me lekker rustig voor te bereiden op dat wat gaat komen…. Helaas, zoals bij vele medestappers gaat dat ook voor mij niet op en licht gestrestst maak ik mijn voorbereidingen in de hoop dat me dit niet gaat opbreken….
De spreekbuizen van de weergoden veranderen nogal eens van gedachten gedurende de aanloop naar deze eerste 100 kilometer tocht van het jaar. Uiteindelijk zal het overwegend droog zijn met een goede temperatuur maar er blijft kans op een buitje en de ondergrond zal ook niet droog zijn….. en dat wordt dus weer een heel andere beleving dan mijn voorgaande edities. P1070260
Mi querido brengt mij naar de startzaal bij sv CHC waar al vele bekenden aanwezig zijn.. De top van de Nederlandse en Belgische Long Distance Walkers is hier vandaag aanwezig en de spanning voor de start hangt snijdbaar in de warme lucht. Een aantal bekende gezichten ontbreken en een aantal gezichten die als laatste op de reservelijst stonden duiken op tussen de aanwezige deelnemers. en nu naar buiten...
Alsof er een sein is gegeven dat alleen de stappers kunnen horen begint iedereen zich aan te kleden, worden rugzakken en heuptasjes omgegespt en de valiezen met (droge)reserve spullen naar buiten gedragen…Ahora que va a suceder…. Of beter….It giet oan.
Buiten wacht ons geen Boetje maar een man met een Kornet die ons een soort reveille toe toetert en dan neemt Frans Leijtens het woord… Alle bijzonderheden worden besproken en dan mogen we weg achter de man met de paraplu aan…. Het miezert en dus gaat voor de zekerheid de regenburka aan. Vandaag gaan we richting Paleiskwartier en over de Paleisbrug richting de Bossche Broek. Op de brug is het oppassen geblazen omdat er plantenbakken geplaatst zijn om ons te remmen in ons ongetemde drang om hard te gaan. Via de Zuidwal bereiken we de Bossche Broek en dan mogen we weg over het gladde graspad… zo meteen links wordt er nog geroepen… maar dat is te laat en niet veel later wordt er van achteren geroepen dat we terug moeten….shit… we keren om en stappen behoedzaam het talud af richting het stalen roosterpad waarover we ’s-Hertogenbosch dienen te verlaten…. Pfff da’s een slechte start. Als ik achterom kijk zie ik een lint van schitterende LED lampjes dansend door het duister, op weg naar onbekende paden…..allemaal lichtjes....
Als we de roosters achter ons laten moeten we direct door het slijk en ik let even niet op … een krak… en jawel…natte voet…@#$%^&*. Dit gebied ken ik en we stappen langs de Zuiderplas we zien de verlichte skyline van Den Bosch en stomen op de Pettelaar af. Voor ons zien we stappers het talud opklimmen en als ook wij boven zijn staat daar de fotograaf en wenst ons een fijne wandeling….thnx.
De regenburka gaat uit en we gaan snel….. echt snel….we stappen met z’n drieën Wilma, Ap en ondergetekende en we zwoegen door de modderpaden om vervolgens up tempo te stappen op de (ver)harde ondergrond. Staf komt bij en zet alles op alles om de verloren tijd goed te maken… wij houden het tempo strak en zo bereiken we de eerste rustpost van deze editie….P1190506
Een bouillonnetje die ik half weg gooi, te heet, en dan stormen Wilma en ondergetekende door…. We hebben er zin in en het gaat gewoon lekker… We zijn Ap kwijt maar Jan Meijer haakt aan en we blijven op tempo doorstappen. De ondergrond is op geen pad gelijk en dat betekent dat op het ene modderpad de snelheid meer daalt dan op het andere maar zodra er asfalt onder de schoenen komt vliegt het tempo weer omhoog. Wagenrust 2 kondigt zich aan en na een bekertje limonade volgen we het pad richting Olland.P1190510
We proberen ons te oriënteren maar dat is schier onmogelijk zelfs met de hulp van de volle maan. Wel sparen we onze LED lampjes door ze niet aan te laten op de asfaltwegen en fietspaden. We bereiken Olland en als er voor een café een van een verzorgingsbusje staat denken we er al te zijn…. helaas… we moeten nog ff door. Met een aardig treintje denderen we door de straten van Olland op weg naar de Dorpsherberg. We zijn vroeg en dat betekent dat er nog veel zitruimte is en dat we zo’n anderhalf uur rust hebben. soep en brood....
We gaan voor de soep en een broodje ham en entertainen onszelf door toe te zien wie er allemaal nog binnen gaat komen. We bekijken onze onderdanen eens en moeten concluderen dat we al heul veul modder gehad hebben. Ik besluit toch maar mijn sokken te verwisselen. De tapejes op mijn kleine en grote tenen zijn half los dus die gaan eraf de rest van mijn afplakkunst ziet er nog goed uit en dus…. droge sokken erover en mijn onderdanen weer terug in mijn onherkenbare Salomons.

de schade na ruim 28 kilometer Bossche 100.....achterkant..en ook vriendin Wilma... voorkant...
Deze editie mochten er 120 stappers deelnemen omdat de zalen voor de caférusten groot genoeg waren voor dit aantal……hmmm, ben ik niet helemaal mee eens… de wandelaars die als laatste arriveren hebben echt geen zitplaats en als wij weer opstappen zien we dat er veel buiten zijn gaan zitten onder de terrasverwarming….

We dollen nog wat met Antoine, Ilona en Jenny en dan mogen we weer verder of liever terug.
Sint Oedenrode is het nieuwe doel en Remy, die ik standaard Erwin noem, sluit zich aan. Het doel is bekent maar de weg er naar toe niet… Onze LED lampjes zijn hard nodig om het juiste pad te vinden en te manoeuvreren tussen de plassen en de slijksporen. Op de lange droge rechte stukken gaan de lampjes weer uit en het tempo omhoog. Al snel bereiken we wagenrust 3. wagenrust 3...
Een snelle limo en dan onder de slagboom door het veld in en dan duiken we de Moerkuilen in. Maar niet voor lang en de ondergrond bestaat nu voornamelijk uit harde paden en asfalt en dus gaat het treintje lekker door richting rustpost Erp. Deze wagenrust nr. 4 heeft de boerenkool met worst en ik ga voor een beetje Boerenkool en een klein stukje worst. Boerenkool en worst...
Ondertussen komen ook Dirk en Staf aan en Dirk wordt aangesproken op het niet dragen van een reflectievestje….. Hij schaft zich alsnog een reflectievestje aan en mag doorstappen…. Wij stappen ook door en passeren het riviertje de Aa als we richting Mariaheide gepijld worden. Regelmatig controleer ik de route met mijn GPS horloge als ik ff twijfel maar alles is prima onder controle….even let ondergetekende niet op en dat betekent plons…. Jawel, wederom een natte voet…grrr. Bij wagenrust 5 stoppen we nog even voor een limonade om vervolgens op te stomen naar caférust 2.wagenrust 5 ...
We zijn al aan het tellen en we kunnen 07:30 bij de Vrije Teugel in Bedaf zijn…. maar helaas net buiten Mariaheide gaat het mis…. We missen de linten die in een heg geknoopt zijn en nemen niet het pad maar de weg die er evenwijdig aan loopt…. Uhhh, volgens mijn GPS stappen we niet op maar naast de weg…. we blijven de weg volgen en jawel op het einde van de weg zitten we nog in de juiste richting maar niet het juiste pad….. we besluiten op onze schreden terug te keren en op zoek te gaan naar het pad naast de weg….. We zijn niet de enige die het spoor bijster zijn en zo verliezen we niet alleen tijd maar ook onze positie in het peloton…. Als we het pad uit zijn zien we dat we maar zo’n honderd meter van het te volgen pad verwijderd waren… balen dus…. Even verderop zien we stappers op ons afkomen en ik check mijn GPS…. Jawel zo meteen moeten we links van het pad af we stappen even op met de Belgische stappers en weten dat we kort bij de 2de caférust zijn…. en ondanks dat we ff misgelopen zijn hebben we toch nog ruim een uur voor we weer verder mogen.Caférust 2, de Vrije Teugel...
Een mueslibolletje met oude kaas en een ice tea doet wonderen en we laten de broodjes roerei voor wat ze zijn. we stoppen de reflectievestjes in onze valiezen omdat het ondertussen licht is geworden en wederom verwissel ik mijn sokken voor een droog paar. We dollen wat met de andere stappers voor we weer verder mogen gaan. Verder gaan… of toch niet…. Jack voert het legioen aan en ik luister weer niet naar mijn GPS en dus belanden we op een heuvel en moet iedereen zich langs een hek wurmen om op het juiste pad te geraken…. duhhh…en zo lossen we dat op.... bedankt Jack...
Dit jaar geen Drunense duinen maar ook de Bedafse Bergen kunnen zwaar zijn na een kleine 60 kilometer gestapt te hebben. Omhoog, omlaag, zand, zand en jawel nog meer zand…. Maar alles gaat goed en het harde fietspad leid ons op tempo weg van deze zandbak.
Voor ons stapt het groepje Belgen met Bart, Jef, Dirk en Staf en wij krijgen het tempo niet hoog genoeg om ze snel bij te halen en dus kruipen we achterop. Wagenrust 6 zien we al liggen en daar wacht de warme chocolademelk en Mia. We geven aan dat Jos op zoek is naar haar maar dat had ze al vernomen. Mijn chocolademelk is al afgekoeld en Wilma kijkt verbaasd naar mij dat ik hem zo snel op heb en weer verder wil… We willen graag de extra lus maken en dus is het doorstappen geblazen.wagenrust 6...
Zijn we net de Leijgraaf overgestoken, nu volgen we hem richting Rukven. De takken van de struiken langs het smalle onderhoudspad peoberen ons zwiepend te raken maar we zijn behedig genoeg om ze te ontwijken. En dan krijgen we een lang bospad voor de stapschoenen en als we even later Natuurtheater de Kersouwe voorbij stappen weten we weer waar we zijn. We hoeven niet ver meer te stappen naar wagenrust 7 waar de warme rijstepap met vruchten klaar staat en smaken verschillen maar ik laat het me even goed smaken. en altijd vriendelijke gezichten...
Het is nu een kleine 6 kilometer naar de derde caférust vanwaar we de lus van een kleine acht kilometer mogen maken als….. we op tijd zijn. Het tempo blijft strak en samen met Arie hebben we onze zinnen op de extra lus gezet. We naderen de derde caférust en zien al stappers de extra lus ingaan… het is twaalf uur als wij ons melden en direct van start gaan om de extra lus te volbrengen. weten jullie het zeker???
De lus is gepijld met oranje pijlen en voornamelijk verhard en dat is goed voor de snelheid. Halverwege hangt er een bord en we stappen het bijna voorbij…. Ooooh, dit is de controle en tevens rust… we krijgen een stempel op de papieren route voor de lus en na een colaatje en een minimarsje gaan we de laatste 4 kilometer in…. Als we bijna terug zijn bij de Pimpernel komt de broer van Jack, Andre, toeterend voorbij…. Wij stappen nu tegen de stroom in en zien wie wel en wie niet de extra lus gaan doen….
Bij de Pimpernel geven wij onze afgestempelde routebeschrijving terug en gaan nog ff voor een drankje. Ondertussen komt ook Cora binnen en die kent ondergetekende van het OLAT trainingsweekend. Cora ziet er vermoeid uit en als ze haar wandelschoenen uit trekt dan zien we flink wat blaren…. Ze geeft aan andere schoenen aan te doen en gewoon, zonder blaren prikken, door te gaan…stoer….er kan toch nog een lachje af.... ondanks al die blaren...
Wij gaan er weer vandoor en we weten dat we nu zo’n elf kilometer moeten stappen voor de volgende wagenrust…. En heul eerlijk…. da’s lang als je de laatste 24 kilometer van in totaal 110 kilometer stappen voor de stapschoenen krijgt… De Valiezen voor de laatste keer in de vrachtwagen en dan tegen de lus uitkomende stappers in terug naar de startzaal.. We stappen richting Maliskamp het weer is super en ik kom wederom in bekende omgeving. De brede bospaden veranderen in smalle paadjes met weerbarstige takken die bij even niet opletten lekker in je gezicht zwiepen… en dan weet ik wat de routebeschrijving bedoelt met het Kruipgat…… maar er is licht aan het einde van....
We stappen onder de A59 door en belanden zo in Rosmalen en jawel ook hier hebben ze zand…. En even later kruisen we de Rosmalense Zandverstuiving natuurlijk niet zo erg als de grote broer in Drunen maar toch pittig op dit punt van het parkoers… Als we het zand achter ons laten gaan we richting het Maximakanaal en dat vindt ik een goede zet. Nieuw stuk natuur aangelegd rond deze nieuwe waterweg het stapt lekker weg en mooie vergezichten. Als we verderop er weer vanaf gepijld worden zien we de nieuwe fietsbrug al opdoemen en gaan we even later in een trage klim naar boven om aan de andere oever van het Maximakanaal verder te stappen.. Ons gevoel zegt dat we bijna bij de rust moeten zijn en net als we Cor die voor ons stapt willen roepen dat hij misloopt…. Komt er een vrijwilliger uit de bosjes gesprongen en vertelt ons dat de wagenrust een kilometer verderop staat…. En inderdaad verderop zien we EHBO’ers staan en Mia en Rinda met… jawel vlaflip….
Ik ga voor twee porties…. Mia's laatste optreden bij de Bossche 100...Was ook nodig om de energie aan te vullen en dan nog wat limonade en dan….. gaan we weer verder richting… het Burgemeester van Zwietenpark. Onder de A2 door en dan volgen we grofweg de A59 richting Engelen. Nog even een klimmetje tegen het gladde talud op en dan bereiken we de laatste rustpost waar we voor de laatste keer verwend worden. Er zijn nog wat bekende Belgen die we hier niet verwacht hadden maar het is de Bossche 100….en ook hier nog steeds vriendelijke gezichten...
Nog een kleine 6 kilometer en dan zijn we binnen…. Maar we weten niet wat de parkoersbouwer nog voor ons in petto heeft… via het industrieterrein verlaten we Engelen en stappen de doorgaande weg over richting het natuurgebied rond het Engelenmeer. Het is meteen raak, het eerste stuk is nat en om enigszins droge voeten te houden proberen we van droger stuk naar droger stuk te springen maar dat kan weer resulteren in een uitglijder dus….. de natte zone gaat over in smalle paadjes en een plankenpad, ik herinner mij dat ik hier eerder met Jack gestapt heb… de laatste kilometers zijn mooi maar zwaar....
De stappers voor ons buigen af maar mijn GPS geeft wat anders aan en inderdaad verderop hangt een pijl en dus ff schreeuwen dat ze verkeerd zitten… Op de droge stukken stappen we lekker door maar dan….. dan krijgen we een vette modderbrij voor de voeten waar we niet omheen kunnen…. Okay… dan gaan we er maar dwars doorheen… glibberend bereiken we de uitgang van het natuurgebied en wacht de volgende verrassing. Door een, gelukkig, droge greppel beklimmen we de aarden wal langs de A59 en gaan op weg naar de fietsbrug even verderop. Hier nog een klimmetje en dan asfalt…pfff, we zitten nu aan de goede kant van ’s-Hertogenbosch en stappen via de wijk Kruiskamp richting de startzaal.
Als we goed en wel de wijk ingestapt zijn zien we een bekend figuur….. het is Ap van Gelderen…. Als we hem roepen stopt hij draait zich om en wacht tot we bij hem zijn. Hij kijkt ons aan en hij stelt ons de legendarische vraag….. “vinden jullie dit echt leuk…?”. In koor delen wij hem mee dat wij dit echt leuk vinden en hij noemt ons Masochisten….. tja zo dacht ik er na mijn eerste Bossche 100 ook over… Gezamenlijk stappen we verder en het is duidelijk dat Ap diep heeft moeten gaan.. We naderen de startzaal en jawel…. mi querido staat al te wachten. We worden gefeliciteerd en feliciteren elkaar met deze prestatie en dan pakken we onze valiezen en gaan we ons afmelden.volgens mijn GPS zijn we bij de finish...
Een diploma, chocoladebol, stempeltjes en sticker en dan naar het café gedeelte om de reeds gefinishte te feliciteren en natuurlijk te genieten van een zwaar verdiende beloning. Ook Cock van Europe Pallet heeft een geschenkje en natuurlijk gaan we die gebruiken…
Boetje is ook aanwezig en ik wordt op de hoogte gebracht van het zware verlies dat Bas en Anne van Andel ten deel is gevallen en het overschaduwt het euforisme van het uitstappen van deze editie van de Bossche 100. P1190574
Mijn derde Bossche 100 en wederom 110 kilometer volbracht en dat is alleen mogelijk door een goede organisatie, goede bepijling maar vooral ook door een goede verzorging en dus organisatie en vrijwilligers allemaal kei bedankt voor wederom een mooie Long Distance tocht…

Recente berichten

Tweets

stapmuziek

Share

×
Written by:

Be First to Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *