Wandelverslagen 2011

30-12-2011

Keep on walking in 2012

Luyksgestel – Lommel 28-12-2011

Tja, heeft wandelmaat el caminante toch maar weer zo ver gekregen dat hij vrij neemt om zijn laatste tocht van dit jaar te maken! Hoe toepasselijk zo’n tocht is begin ik langzaam aan te beseffen. We lopen altijd van A naar A, dus eigenlijk in een kringetje en dus eigenlijk nergens naar toe! Start en finish zijn gelijk, hoe anders is het in het werkelijke leven, oeps, el caminante es filosóficamente al final de la caminata del año. Onbemerkt begin ik terug te kijken, normaal is er geen terugblik omdat we toch weer  daar terugkomen waar we gestart zijn, hoe is dit jaar gelopen en wat waren de hoogtepunten, waren die er wel?? De eerste kennismaking met wandelmaat, toen nog gewoon Jack. Een vreemd stel dat wonderbaarlijk genoeg elkaar uitermate goed aanvoelt. Dezelfde humor en leedvermaak hebbende, het zelfde hoge tempo kunnen lopen en inmiddels al bij vele clubs en wandelaars bekend zijn of moet ik zeggen berucht. De tocht waar we Rian van Willy zover kregen dat ze mijn ritsje dicht maakte en waar we vaak achterom keken of we het gevreesde rode broekje van Willy aan zagen komen. De biesboswandeling waar de tocht eindeloos leek maar het op de boot terug bere-gezellig was met een hoog consumptief gehalte. De Leeuwenmars waar Gerda bijna over haar grenzen ging om ons in te halen. De Falconwalk, ook dit jaar weer zwaar en welke zorgde voor een blessure bij Jack zowel fysiek als emotioneel, de KNLBO had in de clubdagprijs geen medaille inbegrepen. Ja, soms is het leven onrechtvaardig Jack. Het rondje Bernheze met een prachtig uitzicht op het terras. Jack die mij tot 15 juli heeft bewerkt om geen 40 Km maar 50 Km te gaan lopen met de vierdaagse, jij je zin 2012 lopen wij samen 4 x 50 Km. De Kempische wandeldagen in Geldrop waar we gelachen hebben met Joop en Annie. Waar ook Mart (Hoed) uit Weert meeliep en we prachtige verhalen te horen kregen. De regentocht in Spoordonk en onze eerste 60 Km in Leerdam waar Jack ineens van den Berg bleek te heten. De Airborne wandeltocht waar ondergetekende het de laatste 11 Km zeer, zeer zwaar had. De nachtwandelmarathon (4 x woordwaarde) in Haaksbergen was ook weer zo’n hoogtepunt evenals de Geuldalwandelmarathon (ook 4 x), zwaar, mooi en goed geregeld door het Belgische Micky Mouse clubje. Het ontstaan van Wandelmaat en el caminante als bloggers, de lol die we daarin hebben en dank zij jullie hebben we ook volgers…Ach ja, al die wandelaars die we hebben ontmoet, waar we mee gelopen hebben, die we ingehaald hebben en natuurlijk die twee of drie die ons ingehaald hebben, ze zijn ons dierbaar, we hebben iets gemeen…we lopen allemaal nergens naar toe en weetje we zijn er allemaal goed in! Ook vandaag wordt het niet anders, vandaag lopen we vanuit Luyksgestel ergens naar toe….naar Lommel België en terug naar Luyksgestel Nederland! De grenzeloze tocht, een samenwerkingsverband tussen OLAT en Milieu 2000, met startplaatsen in Lommel/Heide-Heuvel (B) en Luyksgestel (NL). Ik bel wandelmaat en voor de laatste keer dit jaar hoort hij…”waar ben je”…hij is vier en een halve kilometer van de plaats van bestemming en el caminante nog maar drie, jammer joh!, vandaag ben ik het eerste bij de Zwarte Bergen in Luyksgestel. De uitbater onthaalt ons vriendelijk. Voorzitter Joop is ook al gearriveerd en is druk bezig alles op te bouwen en wij complimenteren hem met zijn organisatievermogen. Even later komt Willy binnen, zonder Rian”, zij is geblesseerd geraakt tijdens de “snerttocht, voor haar dus echt een snerttocht…beterschap Rian! Zoals gebruikelijk bij OLAT mogen onze stapschoenen pas om acht uur precies de duisternis in en wijzen onze neuzen daadwerkelijk richting België. Ik ben nu onderweg voor de laatste tweeendertig komma acht kilometer van 2011. We leggen de lat meteen wat hoger en met Willy in het kielzog zoeken wij onze weg over de camping. We lopen via zandpaden en boswegen richting Lommel en al snel doemt de brug over het kanaal op en zien we de eerste Belgische wandelaars onder ons door trekken.

and action….

Niet veel later lopen we de Scoutsheem binnen en krijgen we om negen uur ons eerste stempeltje.We vervolgen onze weg richting halfwegpunt Heide-Heuvel in Lommel. Als we de voetbalvelden voorbij zijn missen we een pijl en worden we door Willy teruggeroepen, thanks Willy. Als we over de bospaden lopen houden we het kanaal rechts en mogen we er zo nu en dan een glimp van opvangen. Een andere brug over, langs de kerk en naar de Heide-Heuvel, waar we dan 16,7 kilometer erop hebben zitten.

Jack gaat voor zijn tweede stempeltje….

We besluiten niet te rusten en gaan verder naar Scoutsheem. Eerst gaan we terug langs het kanaal, nu aan de andere kant, bospaden en bospaden en nog eens bospaden. Wat we niet wisten was dat we daarna door de Lommelse Sahara gestuurd zouden worden, mijn favoriete ondergrond…ZAND!

Zand, water en mooie vergezichten

Na ruim acht kilometer komen wij bij Scoutsheem aan en dan is de soep echt verdiend. We weten dan nog niet dat er nog meer zand en ook nog jopies op ons liggen te wachten. Na effectief viereneenhalf uur lopen bereiken we de Zwarte Bergen we hebben dan tweeendertig komma acht kilometer gelopen en op dat moment krijg ik een meewarig gevoel in mijn onderbuik en ik realiseer het me…toch weer terug bij af!  Ondanks het feit dat zowel de oud bruin als het Belgische paard koud staan vraag ik me af wat we vieren. We vieren volgens mij dat we nergens zijn geweest…… Op aanraden van Willy bestellen we een boerenfriet en knopen we een gesprekje aan met Joop die verheugd mag zijn met 1044 (Nederlandse) deelnemers. Willy komt even later ook binnen en kletsen we even bij. Dit was 2011 en volgend jaar…starten we weer op zeven januari in Utrecht, maar eigenlijk gaan we ook dan nergens naartoe, daar is de start ook de finish… Prettige jaarwisseling, el caminante.

Dommelen 26-12-2011

Sinds afgelopen week het wandelsport magazine in de bus is gevallen ben ik helemaal van slag. Wat voor een type wandelaar ben ik?? Mijn foto staat er niet bij en van wandelmaat ook geen afbeelding te bekennen, moet ik nu stellen dat wij ongeclassificeerd zijn. Radeloos en rusteloos wordt ik ervan. Waarom moet ik nu ook nog in een wandelaarstypehokje(3 x woordwaarde) geplaatst worden?? Eenmaal aan het lezen geslagen slaat de onzekerheid helemaal toe, ik ben van alles wat en toch ook weer niet, pffff, wat een ellende. Ik loop graag klassieke tochten, val in de omschrijving van kilometervreter alhoewel ik geen affiniteit heb met scouting of leger, voel me steeds meer een pelgrim en ben ook graag wandelsolist. HELP, KNLBO wat doe je me aan…??  Eerste kerstdag stond bij mij in het teken van dit vraagstuk…ik kom er maar niet uit! Vandaag, na een slapeloze nacht, gelukkig een snerttocht in Dommelen…ik hoop dat dit niet de kwaliteit van de tocht omschrijft…Een redelijke afstand, goed voor mijn kilometerlijstje en wandelmaat en ondergetekende eindigen zeker bij de eerste vijf. Ook vandaag gaan we weer een prestatie neer zetten en als beloning staat het briesende paard en een oud bruintje klaar en krijgen wij een stempel en plaatje in ons wandelboekje waarin we onze marsen en kilometers nauwgezet bijhouden. Ik laat de classificatie voor wat hij is en ga op weg naar Dommelen, onderweg bel ik wandelmaat “Waar ben je” (grapje)? Wandelmaat staat echter al geparkeerd in Dommelen. Als ik aankom bij de Dommelstroom is het nog donker en het is waarschijnlijk nog te vroeg voor de feestelijke verlichting, als we starten om acht uur zal het niet veel lichter zijn maar ik ben deze keer voorbereid. Door de miezerende regen lopen we naar de ingang van het café, de uitbaatster Karin schrikt op van het aanmaken van de potkachel en deelt ons mede dat wij erg vroeg zijn. Vertel ons eens iets nieuws! Ook de leden van voetje voor voetje kijken ons raar aan…laat ons, wij zijn graag op tijd! Waarom de club voetje voor voetje heet is ons nu wel duidelijk, alle processen worden zorgvuldig en met veel geduld doorlopen en gecontroleerd door de man in het gele jack waarvan de functie niet geheel duidelijk was (de man niet zijn jas!!). Langzaam aan druppelen de volgevreten kerst wandelaars binnen en natuurlijk onder hen bekende medewandelaars. Zo is daar de man van RWV, zijn postuur geeft aan dat hij  toch wat minder met kerst heeft gegeten en dan natuurlijk “wandelstel” Willy en Rian. Willy herkend ons nu wat beter nu hij weet dat wij “wandelmaat”en “el caminante” zijn en onze pagina’s gelinked hebben.Exact om zeven uur dertig zetten onze stapschoenen de eerste stappen op de snerttocht 2011, we gaan richting Valkenswaard over de “harde”weg om na 5,6 Km aan te komen bij de Kerkzaal. Het is hier al gezellig maar voor ons nog te vroeg. Wij gaan door voor de eerste lus. Als je het over slechte ondergrond hebt, nou daar weet voetje voor voetje wel wat van.

Langzaam aan wordt het licht en kunnen we pas echt zien waar we lopen…

Als we de tweede keer de Kerkzaal betreden krijgen we onze stempels en verdwijnen we voor een tweede lus. Welke ons tracteert op mooie sceneries in het buitengebied van valkenswaard.

Te ver weg voor zwaan kleef aan….

Echter deze lus is zowaar nog zwaarder dan de eerste en het tempo heeft hier duidelijk onder te lijden zowel van wandelmaat als van ondergetekende.

Waar zijn we aan begonnen, My God, het is tweede kerstdag…

Als we weer terug zijn bij de Kerkzaal kijken ze ons vreemd aan, hoezo de tweede lus al gelopen…. Afijn wij krijgen zonder bonnetje, krijg je als je vroeg vertrekt, een kop “snert”vernoemd naar de tocht of andersom?? en na een snelle cola gaan wij voor de laatste zes kilometer. Als we net voor twaalf uur de Dommelstroom binnen lopen hebben we effectief de dertig en een halve kilometer in vier uur en vijftien minuten onder onze sloffen door laten gaan. tevreden ontvangen wij de felicitaties, de stempel en het plakplaatje.. op naar de bar. Onder het genot van een welverdiend Belgisch paard probeer ik wandelmaat te polsen. Hé wandelmaat wat ben jij voor een wandelaar? Wandelmaat is een nummer drie?? Ik ben totaal verbouwereerd, is het zo simpel en op dat moment bedenk ik dat ik er eigenlijk ook wel uit ben. El caminante is een kilometervretendeklassieketochtendeelnemendesolistischepelgrimwandelaar. Opgelucht verlaat ik de Dommelstroom met de belofte dat ik probeer woensdag van Luyksgestel naar Lommel te lopen.

Thuis gekomen valt mijn oog op het wandelsport magazine die mij als wandelaar in een hokje wil stoppen. Hier wil ik niet aan mee werken, nobody fucks with el caminante, er komt een gedachte bij me op om het magazine ritueel te verbranden en het bestuur en de redactie van de KNLBO te laten verbannen naar Elba…..of ga ik nu iets te ver??

Luyksgestel 18-12-2011

Het regent, het regent al de hele nacht, het houdt mij wakker. Het houdt mij wakker omdat ik geen zin heb in 20 km regen. 20 km over drassige grond in de regen. Water van boven en van beneden daar kan ik niet tegen! Met wandelmaat afgesproken in Luyksgestel, ‘n kerstwandeling van de Grenslopers, clubje dat o.a. ook Eindhoven – Luyksgestel organiseert. Zoals normaal willen we een uur voor de start aanwezig zijn en dat betekent dat ik om 5:30 mijn bed laat voor wat het is en de computer aanslinger om op zoek te gaan naar een positief weerbericht. Het lukt om zeven uur is het droog in Luyksgestel en de eerste bui is voorspeld om 10:00 uur. Mijn humeur wordt zienderogen beter en ik denk zelfs aan de Jagermeister (alleen als het echt koud is)en mijn schoenovertrekjes. Onderweg bel ik wandelmaat Jack, effe zieken, “waar ben je”,  blijkt dat hij er al is, anderhalf uur voor de start, misschien moeten we in het vervolg bij de start gaan wildkamperen, hoor het wel joh. Als eerste kloppen we aan de deur bij de zwarte bergen en worden we door de uitbater hartelijk ontvangen, de koffie is klaar en even later komt er een lid van de grenslopers binnen. Omdat Jack nog wil gaan werken vraagt hij dit goedgemutste lid of we al in kunnen schrijven? Antwoord is positief en als we dat gedaan hebben mogen we zelfs al starten en dus zetten om half acht precies onze beschermde stapschoenen de eerste stappen in de natte duisternis. Gelukkig heeft wandelmaat zijn lampje bij waardoor we niet meteen verdwalen of verdrinken in de diepe plassen op de paden. We moeten even wennen aan de pijlen en het feit dat we niet echt zien waar we lopen maar de theorie van Willy helpt ons zonder kleerscheuren het ochtendgloren te bereiken.

Ook wij vonden het moeilijk te zien….

Al snel hadden we de eerste zes kilometer erop zitten en lieten wij ons gezicht zien bij de eerste controle. Het was al druk bij de rust maar ze hadden allen dezelfde trui aan en dus namen wij aan dat ze van de club waren, of het was een aanbieding waar wij niets van wisten. De kerststal die in de routebeschrijving stond hebben wij gemist, weg kerstgevoel! De eerste rust sloegen we over en we waren alweer snel op tempo zodat de kilometers onder onze stapschoenen door vlogen, de omgeving was betoverend door de eerste sneeuw die was gevallen. Op een stuk met veel Jopies miste we een afslag, waarschijnlijk toch weer die mountainbikers, teruggelopen en weer op koers en weer meer Jopies. Jopies nemen we tegenwoordig volgens de Hanny methode en dat bevalt goed, zij het dat het nog steeds energie vreet.

Koning winter in aantocht….

Na de tweede rust, bij “De Teerling”, waar het goed toeven was, snel verder voor de laatste vijf kilometer. Na een twijfelmoment, pijl ontbrak, toch de juiste keuze gemaakt en voordat we het wisten waren we weer terug bij de zwarte bergen. De Belgische knol stond al briesend klaar en smaakte vertrouwd. De Muppetshow en de dame met speciale overschoenen stalen de show en zorgde voor een ongedwongen sfeer, we komen graag nog eens weer. Deze 20 Km hebben we droog afgelegd (althans van boven) in twee uur en vijfenveertig minuten en daar zijn wij tevreden over. Volgende wandeling is 30 Km in Dommelen, tweede Kerstdag, krijgt el caminante misschien toch nog het Kerstgevoel! Grenslopers bedankt, goed gepijld, fijne ambiance en lekker op tijd weg, daar houden wandelmaat en el caminante van tot de volgende wandeling.

Tilburg 11-12-2011

Na een zware tocht, gisteren, in Rhenen sta ik om zes uur weer naast mijn bed. Vandaag staat er weer een veertig kilometer gepland, in Tilburg “of all places” ik ben er al vroeg en bel Jack. “Waar ben je”, Jack baalt als een stekker, hij heeft de hele nacht niet geslapen om voor mij in Tilburg te zijn, jammer gast volgende keer beter! Vroeg aanwezig wil zeggen dat, alleen de pijlenuitzetters en andere leden van de organistie aanwezig zijn, je nog niet in kunt schrijven en dat de koffie nog niet klaar is. De vriendelijkheid en de uitstraling van de dame van “boerke Mutsaers” maakte veel goed en zij had dan ook volledig onze aandacht. Langzaam aan kwamen de wandelaars binnen en ik moet  terugkomen op eerdere opmerkingen. Hart van Brabant bewijst dat er ook jongeren wandelen en dat de looks van het merendeel best te pruimen is, waarschijnlijk vinden zij dat ook van wandelmaat en el caminante! Net voor negen uur gaat de marsleider op de zeepkist om de bijzonderheden uit te leggen en iedereen een fijne wandeling te wensen. Exact om negen uur zetten mijn stapschoenen de eerste stappen in de gepijlde richting. Ook nu weer nemen we het voortouw maar worden al snel voorbij gelopen door een groepje snelwandelaars. Ik irriteer me mateloos aan mijn klompvoetje, althans het geluid, maar als de boel warm is verdwijnt de spanning en dus ook het geluid. Al snel wordt duidelijk dat we naar Loon op Zand gedirigeerd worden en het woordje Zand betekent volgens mij niet veel goeds.

Kijk uit Jack, ze komen er aan….

De eerste wagenrust slaan we over en stomen op naar het bosgebied. De paden zijn ruim en de ondergrond is verteerbaar, maar het blijft bosgrond. We bereiken de tweede wagenrust en worden er op gewezen dat alles gratis is, daar hebben we al twee euro vijftig voor betaald, de mevrouw in de aanhanger begreep dan ook niet dat we de eerste rust voorbij hadden laten gaan. Ach zo zijn wij, geen rust in onze fl….(Brabants gezegde). Na nog meer bossen en bospaden komen we bij de café rust, deze laten we rechts liggen en gaan voor de hoofdprijs.

Stairway to Loonse en Drunense duinen..

De overigens goed tot uitstekend gepijlde route was geen debet aan het verkeerd lopen van ons. Eigenlijk konden we er zelf ook niets aan doen, laten we het op een samenloop van omstandigheden houden. Dit betekende een extra 800 meter en enkele wandelaars voor laten gaan. De volgende wagenrust maakte weer veel goed en gaf ons weer brandstof voor de laatste 9 kilometer. De laatste kilometers met 2 andere wandelaars gelopen en dat was een goed treintje zodat we binnen no time terug waren bij de start/finish. Bij binnenkomst werden we verwelkomt met een gulle lach van de dame achter de bar, die ons natuurlijk nog herkende. Na het afmelden en stempelen snel wat bij de bardame bestellen en op een strategische positie gaan zitten zodat we de binnenkomers konden bekijken. Al met al hebben we goed gelopen 41 kilometer in vijf uur en vijfenveertig minuten en geen noemenswaardige gebreken of problemen. Ondanks het feit dat de dame achter de bar interessant genoeg was om te blijven zijn we na onze drankjes toch maar opgestapt. Mogelijk dat ze er op 8 januari 2012 ook is en dan kunnen we een droge witte wijn zonder ijs met haar drinken!  Cheers.

Rhenen 10-12-2011

Zaterdag 2 januari 2010 vertrok ik naar het winterse Rhenen om de allereerste Cunera Pelgrimstocht te lopen. Het verhaal van Cunera spreekt wel tot mijn verbeelding, vooral 11.000 wandelende maagden, alhoewel als ze de looks van de gemiddelde wandelaar van Waalwijk hebben gehad dan …… Maar goed het jaar erop had de organisatie de wandeltocht verschoven naar december 2010 en ze hadden mij daarover niet ingelicht, vette pech voor ze ik was er dus niet bij. Dit jaar had ik Jack lekker gemaakt voor deze “Sissy” afstand van 30 Km en hadden we ook bindende afspraken gemaakt met Hannie en Peter, althans dat dachten we! Zoals gewoonlijk waren wij, ja Jack ook, te vroeg in het koude (3 graden Celcius) Rhenen. Verraste gezichten bij binnenkomst, blijkbaar was er in de pers gecommuniceerd dat er een 1000 ponder (is een BOM) ontmanteld zou worden en heeeeeeeeeeeel Elst moest binnen blijven (waarschijnlijk Hannie en Peter ook) en de Cunera wandeltocht zou ook niet door gaan. Nou wij gaan gewoon lopen! De club die gebruik maakt van het Rode Kruis gebouw was net aan het opstarten en tja, als wij een handje kunnen helpen dan doen wij dat ook. Niet alleen zijn wij praktisch ingesteld maar wij hebben het vermogen om wandelclubsmedewerkers al vroeg gemotiveerd te krijgen voor hun klus. Om acht uur werden we naar buiten gewerkt met de mededeling dat de deur naar de toren open was ?? we konden gelukkig niet in de toren, of was dat ook niet wat die mevrouw bedoelde?? Zonder startstempel zijn we toen maar vertrokken, je moet het tenslotte niet moeilijker maken dan het al is.

De Cuneratoren in het ochtendgloren

Al snel hadden wij de luxe om vooraan te lopen en waren er wat lastige klimmetjes. Eenmaal op het landgoed “Remmerden”kregen we door dat er sprake was van vorst aan de grond. Gelukkig had Jack zijn Kojackenmuts weer op en hoefde ik me daar geen zorgen over te maken. Wel merkten we dat het hier meer glad was dan daar .

De eerste bevroren plasjes van 2011…

Nadat we Kwintelooyen, Natuurgebied Remmerden en Paddenpoel gepasseerd waren zouden we de Midwinterhoornblazers moeten zien of minstens horen. Aangezien wij waarschijnlijk sneller lopen dan dat zij blazen hebben we maar op de rustpost “de Plantage” onze eerste stempel gehaald om zonder uit te blazen door te stappen naar Amerongen. De route voerde ons langs oude maar ook nieuwe grafheuvels, de boswachterij Amerongse Berg en de Amerongse Bovenpolder om uit te komen in De Ark. Voor de aanwezige ereleden was niets teveel om ons binnen te houden maar zoals bekend zijn wij geen rusters en al snel vertrokken wij voor de laatste 14 Km. Na rechtdoor gegaan te zijn bij “Eenzame Eik” liepen we boswachterij Amerongse Berg weer in om vervolgens Landgoed Prattenberg te doorkruisen. Waarna we via bekend terrein, Natuurgebied Remmerden, weer terug liepen naar de rustplaats “de Plantage” voor een erg hete beker soep en een stempel.

Jack, galant als altijd gaat mij voor naar de soep…

Jack probeerde de Midwinterhoornblazers (goed scrabbelwoord) nog te bewegen om iets voor ons te blazen. Echter de loodzware tocht heeft ook invloed op zijn overredingskracht (3 x woordwaarde).

Wel hoorns maar geen blazers…

Na de rust straight back to Rhenen, na wat colletjes en drassigheid bereiken we de Cuneratoren weer. Onder luid gejuich en vele complimenten mogen wij onze prachtig tinnen afbeelding van Cunera, de aflaat en een stempel in ons boekje ontvangen. Hierna kunnen wij ons bijna niet losmaken van de feestvreugde maar we weten dat er morgen weer een zware tocht op de planning staat en dus…zien wij Rhenen volgend jaar weer. Jack bedankt, morgen Tilburg, grote mensen afstand!

Waalwijk 04-12-2011

Vanochtend in bed zijn de eerste gedachten om te blijven liggen, geen zin en allerlei goede redenen om niet te gaan passeren de revue. Maar geen zin bestaat niet, dus bed uit douche in, bidons vullen en “walkers little helper” slikken. Iets over achten kom ik buurthuis “De Wierd” binnen en ik mag stellen dat mijn enthousiasme nog ver beneden peil is. Terwijl ik aan mijn bekertje koffie zit bekijk ik aandachtig mijn, langzaam binnen druppelende,  mede wandelaars. Ik realiseer mij dat het toch een bepaalde groep van de Nederlandse bevolking is en dat schoonheid geen vereiste is om wandelaar te mogen zijn. Als ik de doorsnee wandelaar vergelijk met de doorsnee vierdaagse wandelaar dan moet ik zeggen dat de verhouding redelijk scheef is. Ik vraag mij af, komt dit doordat de wandelclubs hierop selecteren of is dit een kwestie van aanbod in dit genre?? De mevrouw die tegenover me komt zitten maakt mij deelgenoot van het geheim dat ze bekend staat omdat ze de hele dag eet, haar vriendin bevestigd dat even later ongevraagd en ik weet nog steeds niet wat ik met deze informatie moet doen? Op dat moment mis ik mijn wandelmaatje wel, maar die wilde liever werken, werk ze joh. WSV Waalwijk ’82 ken ik als een clubje wat strakke starttijden hanteerd maar ik word een beetje depri van de hollandstalige smartlappen op de achtergrond en de gezichten om mij heen en besluit mij te bewegen richting startpunt. De routes liggen al in de bakken en we mogen weg, 8:50 uur gaan mijn stapschoenen over de startstreep en ik trek mijn kraag wat op. Eenmaal buiten voel ik de eerste regendruppels, dit was niet voorspeld en ik zet mijn pet op en trek mijn kraag nog wat hoger. Ik heb besloten de hele tocht met muziek op te lopen en op de klanken van Metallica kom ik al snel in cadans. De wandelaars die voor mij starten haal ik al snel in en dan….ben ik een kopgroep van één. De route is perfect gepijld en al snel loop ik Waalwijk uit richting Drunen door een mooi natuurgebied met vennen en sloten.

Doorkijkje naar een van de vennen.

De snelheid zit er goed in en even later ben ik bij de eerste rust, dit is na 8,3 Km en ik heb dan precies een uur gelopen. Even later belt Jack, maar dan ben ik de rust al voorbij en ingehaald door twee snelwandelaars. Hierna volgt een bosparcours welke de snelheid er aardig uithaalde. Heel even heb ik een ponchomoment maar het zet niet door en als ik weer bij de rust terug ben dan blijkt dat mijn gemiddelde snelheid gedaald is naar 7,5 Km/uur. Gelukkig krijg ik meer verharde weg en kan ik weer op snelheid komen, als ik de volgende rust bereik na 21,6 Km is het 11:30 uur en dat betekend dat ik hierover  2 uur en 40 minuten gelopen heb. Mijn blijdschap hierover is van korte duur, de pijlenuitzetters hebben een verrassing voor mij in petto, ik mag de duinen in om de Roestelberg over te gaan…..shit…ik zie alleen maar heuvels en ZAND!!

Zand, Zand en nog eens ZAND…

Mijn tempo zakt dramatisch doordat ik deze ondergrond haat en omdat ik hier alleen loop, niets om mij op te richten. Ik verman me en zet Anouk nog een tikje harder, de muziek brengt me in een ander gedachtenritme en dat is nodig ook. Chagrijnig kom ik op de zelfde plaats uit de zandbak als ik er in ben gegaan, pokke…. Gelukkig is het laatste stuk alleen verharde weg en kan ik iedereen nog een keer inhalen om mijn tijd nog enigzinds acceptabel te maken. Om 12:58 sms ik pilsje naar mijn wandelmaat, laat ik mijn wandelboekje afstempelen en bestel ik mijn eerste Belgisch paard, verdiend. Nippend aan mijn Palmpje kijk ik rond en neem nog een Palmpje, nee ze worden er niet knapper op. Ik stap op, buiten krijg ik het koud en verlang naar een warme douche. Volgende week de Cunera tocht, wel samen hé maat!

Rosmalen 26-11-2011

Met onze eerste wandeltocht van WS78 (Velp) nog in gedachten zijn we al op tijd op Perron 3 in Rosmalen. Het valt op dat de wandelaars al vanaf acht uur binnen stromen terwijl de start pas om negen uur is. Ook nu weer krijgen we snelle wandelaars in het vizier en de komst van Europallet Ilona gonst door de ruimte, ik weet niet of het haar reputatie of voorkomen is die dit veroorzaakt. Het echtpaar dat vorige keer twaalf en een halfjaar getrouwd was en tracteerde op cake, hebben wij alsnog gefeliciteerd en bedankt voor de overheerlijke cake. Willy komt van zijn schild en neemt met zijn schatje ook plaats aan onze tafel. Willy is als geoefend wandelaar nooit te beroerd om gratis adviezen te geven en ook nu hadden we heel wat te verwerken. Misschien moet ik de volgende keer een aparte collum aan hem wijden”de theorie van Willy”. Jack heeft niet enkel tijdens deze tocht veel aan Willy zijn adviezen. Willy schatte het aantal deelnemers op 450 en ik op 400, nu moet ik zeggen dat Willy beter schat… althans ik hoor hem vaak zeggen “schat je” (?) Om tien voor negen is de massale start voor Perron 3 en als niet wandelaar moet dit een vreemd tafereeltje zijn geweest. Als meeuwen op een vuilnisstort storten de wandelaars zich op de routebeschrijvingen om maar geen tijd te verliezen…

Maak plaats, maak plaats, wij hebben een ongeloofelijke haast…..

Zoals gewoonlijk vechten wij ons naar de voorste linie en proberen dan ook het hoge tempo van de snelle wandelaars bij te houden. We merken dat dit steeds gemakkelijker wordt. Al snel zijn we met het kopgroepje op de Nulandse hei beland en op sommige stukken is joggen de enige manier om door het losse zand te ploeteren. In dit kopgroepje zitten ook Hannie en Peter en Hannie verbaasd ons steeds weer met haar snelheid en ze loopt dan ook snel weg van ons en van Peter haar man. Geen nood volgens Peter hij heeft het drinken, de autosleutels en de beurs bij. Voor Jack en mij is dit bekend gebied, wij hebben deze tocht vanuit Den Dungen al eens andersom gelopen. De soeppost kwam eigenlijk redelijk onverwacht en natuurlijk was Hannie daar al. Het verbaasde ons dat wij hier nog niet bijgelopen waren door Ilona en haar speeddevils. De soep smaakte prima al ontbrak nu wel het pepertje(?). De ondergrond keuze is overwegend afgestemd op onze behoefte, zij het dat de struikelpaden langs de diverse stromen niet direct onze favorieten zijn, maar ik mag niet zeuren dus doe ik dat ook niet. Na Halley, De Kersouwe, Kasteel Heeswijk, Middelrode, Berlicum en Coudewater terug naar Perron 3. Binnengekomen met de kopgroep realiseren we ons dat we er vijf uur en vijfentwintig minuten over hebben gedaan maar dat we ook de snelste vrouw van Nederland vijfeneenhalf uur achter ons gehouden hebben. Ik had de laatste kilometers m’n petje opgedaan zodat ik dat bij de finish voor ons af kon nemen. dus petje af!! Jammer dat we Willy niet meer gezien hebben, het totaal aantal deelnemers was namelijk 401 en dat betekent dat Willy minder goed kan schatten dan ondergetekende…  Tijdens ons welverdiende pilsje nog even gezellig zitten bijpraten met Hannie en Peter o.a. over hun pelgrimstocht naar Santiago de Compostela. Een gezellig stel en we spreken af dat we niet naar Zwolle gaan 10 december maar naar Rhenen. Voldaan stappen we op en Jack gebaard nog vijf uur vijfentwintig vanachter zijn voorruit, tja we waren snel vandaag, goed joh!

Nijnsel 20-11-2011

De 2de wandeling van de winterserie 2011- 2012 van OLAT, “DO I NEED TO SAY MORE”? De startplaats was de Vresselsehut te Nijnsel wat een buurtschap is van Sint-Oedenrode alwaar de wieg van OLAT heeft gestaan. Gezien de gezellige drukte bij de start schat ik het aantal deelnemers op zo’n 963, maar hou mij ten goede ik ben niet zo goed in schatten. Direct na de start gaan wij in een hoog tempo naar de Dommel en worden we ingehaald door een drietal dat een nog hoger tempo aanhoudt, onze nieuwe infoman sluit zich bij hen aan en aan mij valt de twijfelachtige eer om zijn taak de rest van de tocht voort te zetten. Opeens heeft mijn wandelmaat een hoofddeksel op volgens mij is het een “Kojackenmuts” maar ik ben vergeten naar de naam te vragen.

Hey André, kijk voor mijn foto op Jack’s blog…..

Als we door het productiebos lopen stuiten we op de zogenaamde Jopies, een Jopie is een Brabantse benaming voor de knippen (kuilen over de breedte van het pad) en het gaat te ver om dat nu helemaal uit te leggen. Vervolgens lopen we door de Mosbulten en het Achterbos daarna bezoeken we het natuurgebied De Ruweeuwsels, het bosgebied De Lijnt om via de Moerputten en het Vresselse Bos terug te keren naar de Vresselse hut.

Wat een plaatje….

Bij binnenkomst blijkt dat wij het in vijf uur en drie kwartier gelopen hebben en dat we drie wandelaars voor hebben laten gaan. De voorzitter van OLAT zit op zijn vaste positie en neemt onze positieve feedback graag in ontvangst en weet ons te vertellen dat er 966 wandelaars meedoen vandaag, niet slecht geschat dus…… Het was weer een perfecte tocht, mooie route, goede balans in ondergrond en super weer. Helaas geen Belgisch paard maar een Moreeke om de overschrijding van de 1500 Km van dit jaar te vieren.

Velp 12-11-2011

We hadden besloten om WS 78 op hun derde wandeltocht van de winterserie 2011-2012  met onze deelname te vereeren. Bij aankomst in Velp om acht uur, starttijd negen uur, waren wij verrast door de op dit tijdstip al aanwezige wandelaars. Het aantal snelle lopers die wij in de drukte herkende gaven ons al een eerste indicatie van de tocht. Om 8:50 uur ging de meute wandelaars los en wij deden ons best om voorin te komen. Door de straten van Velp was dat niet echt een probleem, de Koningsberg was een ander verhaal. Het tempo lag behoorlijk hoog en dat in combinatie met het klimmen en dalen zo direct na de start was een pittige opgave. Voeg daar nog de ondergrond, bosgrond met stenen, wortels en stronken, toe en bedek deze met een tapijt van bladeren in prachtige herfstkleuren dan heb je alle ingredienten voor een loeizware tocht. Als we uiteindelijk over de verharde weg richting De Steeg gaan, krijg ik eindelijk de gelegenheid om te recupereren en ik ben dan ook blij als bij kasteel Middachten het bordje SOEP op doemt.

Soep, met een pepertje…volgens een kenner.

De gehele tocht kenmerkt zich door klimmen en dalen en klimmen en dalen, maar ook schitterende uitzichten en die krijg je enkel als je er ook de hoogte voor in gaat.

Klimmen maar ook dalen….

De rusten waren goed gepland en na de laatste rust mochten we na een zeer steile klim en een fruitpost uitlopen. De gemeente rheden had speciaal voor mij een betonnen fietspad neergelegd en dat liep hemels na zoveel bospad. Na een kleine zes uur waren we terug in het zalencentrum en hadden we even tijd voor een verfrissing….proost.

Pfffffffff.

Woezik 6-11-2011

De planning was dat we dit weekend niet zouden lopen, tijdgebrek was de reden en we zouden het de komende weken meer dan goed gaan maken. Aangezien ik toch even mijn hoofd moest leegmaken had ik de pijlenman vervangen door een pijlenvrouw.

Pijlenvrouw opzoek naar de route

Samen met Marion liep ik vandaag de eerste mars van de winterserie in Wijchen. Natuurlijk waren er weer bekende wandelaars zo ook een ons bekende loopster , waar we deze keer maar geen intimiteiten mee hebben uitgewisseld. De mars was goed gepijld en voerde ons langs bekende maar zeker ook mooie plekjes en wegen.

Andere clubjes doen het met zaagsel…..

Al met al een prima mars met een juiste combinatie van ondergrond en natuurlijk goed verzorgd door o.a. de WIOS. De maximale afstand was 20 Km, ik weet het is en baby afstand, maar dat was voor vandaag voldoende. Het tempo was aangepast aan onze conversatie en vandaag was het eerste binnen zijn niet het belangrijkste.

Boxtel 30-10-2011

Het is misschien al de derde of vierde keer dat ik te gast ben bij de Keienstampers in Boxtel en ik weet dus wat ik kan verwachten. Voor Jack was het de eerste kennismaking en we hadden afgesproken om half acht. Jack  had mij gewezen op de wintertijd maar ik was blij dat hij mij belde zodat ik op tijd op onze afspraak kon zijn, tja wekkers instellen is misschien toch niet mijn sterkste kant. Voor de starttijd maakte het niet zoveel uit omdat de Keienstampers er een strikt regime op na houden wat het starten betreft, acht uur is acht uur. Dus acht uur vertrekken wij om weer op tijd terug te zijn op het Jacob Roeland Lyceum, Jack moet tenslotte vanmiddag nog gaan werken. Zoals van ons gewend vormen wij al snel de kopgroep van twee en laten we andere wandelaars vertwijfeld achter, zijn wij zo snel of zijn zij zo langzaam. Genietend van de omgeving en met een stevig tempo krijgen we ook nog problemen met de diverse pijlenuitzetters van de wandelclub. Op de een of andere manier hebben we steeds vaker een discussie met de pijlenuitzetters, misschien moeten zij wat vroeger uit de veren en dan pijlsnel aan de slag. Ook de pijlenuitzetters van de Keienstampers claimen dat wij te hard lopen wij vinden echter dat zij te langzaam fietsen.

Pijlenuitzetters in het vizier.

Ondanks dit, voor ons wel lachwekkend feitje, was de tocht qua organisatie zeker weer een succes. De tocht was perfect gepijld en de gekozen ondergrond in balans. De smalle paadjes langs de Dommel daargelaten maar dat is ook weer een persoonlijke voorkeur en is lastig als je een hoog tempo loopt. Wij zijn om acht uur gestart en hebben even snel een colaatje naar binnen gewerkt om vervolgens om twaalf uur stipt weer 30 Km bij te kunnen schrijven op onze palmares. Keienstampers bedankt, tot volgende keer.

P.s. Kan iemand van de Keienstampers aangeven of Willy uit Veghel nog ergens gesignaleerd is, wij hebben hem namelijk na de start niet meer gezien!

Nijmegen 23-10-2011

Helaas hadden we geen kadootje of bloemen meegenomen naar de jubilerende wandelclub WIOS, dat is ook niet echt onze stijl en dus zullen ze ons daar niet op aan kijken. Wel was “pijlenman de weg kwijt naar de ons o’zo bekende “wedren” en later zou blijken dat het niet echt zijn dagje was.

De sfeer in het “donkere bruine” startlokaal, het Haantje, was prima en dat maakte het wachten tot het startsein redelijk verteerbaar. Om tien over half negen werden we gelost en begon de wedren om als eerste weer terug te zijn. Het eerste stuk ging langs de buitenkant van de stad met mooie vergezichten, onder andere van de bekende vierdaagse brug.

Vier dagen lang……

Ondanks een tweede foutje van “pijlenman” zaten we al snel in de voorste regionen en konden we dankzij de prettige ondergrond (asfalt) laten zien wat we waard waren. De Bossche 100 loper die aanhaakte vond dat we een goed tempo hadden, maar dat wisten we al. De korte eerste stop was bedoeld om wat luchtiger gekleed de weg te kunnen vervolgen maar ook om deze aardige man te lossen. Bij de volgende stop haalden wij hem in en hebben wij hem alleen maar, op afstand, achter ons aan zien lopen. De tocht was leuk en goed gepijld, de extra lus op de waaldijk had wel wat duidelijker gemogen, maar allee. De heenweg over de spoorbrug en terug over de waalbrug was een leuk extraatje en het weer zorgde voor het gouden randje aan deze dag. Zoals altijd is de verzorging van de WIOS goed en heeft Jack eindelijk kennis kunnen maken met de broodjes worst van de WIOS Wagenrust.

Onze binnenkomst werd geklokt op 12:08 en dat betekent dat we ongeveer 3 uur en 20 minuten gestapt hebben en dat werd dan ook beloond door het Belgische paard. Na het uitwisselen van wat intimiteiten met een ons bekende loopster vonden we het de hoogste tijd om te vertrekken…maar misschien vereeren we het Haantje nog wel met een vierdaagse bezoekje.

Otterlo 22-10-2011

Vanmorgen acht uur sharp zetten onze stapschoenen de eerste passen op de route van de Pegasus wandeltocht te Ede. De temperatuur is dan zo rond de 2 graden Celsius en onze hete adem tovert rookwolkjes in de vrieskou. Zoals normaal nemen we direct een goed tempo aan en al snel lopen we alleen. De omgeving is nu al prachtig en het nodigt ons uit het op de gevoelige plaat vast te leggen.

Onderweg zagen we naast veel natuur ook hele rare “stenen” en volgens mij zijn die door buitenaardse wezens hier neergelegd maar dat is niet zo volgens Jack. Ik zou zeggen oordeel zelf……..

Het wandelevenement is bedoeld als herdenking aan de historische vluchtoperatie ‘Pegasus’ die in oktober 1944 plaatsvond. Het was destijds de bedoeling onder gedoken militairen van de operatie Market-Garden evenals piloten en verzetsstrijders door bezet gebied naar de overzijde van de Rijn te brengen. De eerste poging werd met 150 ontvluchte onderduikers een groot succes, de tweede en laatste werd een jammerlijke mislukking.

Ook voor ons was het niet echt een succes daar we toch ergens  een pijl gemist hadden maar het was toch een fijne en goed georganiseerde tocht.

Someren 16-10-2011

De eerste tocht van de OLAT winterserie is een feit, althans voor ons. De keuze voor deze tocht was gebaseerd op het feit dat wij de OLAT club en hun tochten zeer waarderen en dat zij een van de weinige clubs zijn die een 40 Km in hun winterserie hebben. Ook vandaag was het behoorlijk druk bij de start, die altijd precies op tijd is en daardoor is de sfeer in het startlokaal altijd optimaal. Wederom een goed gepijlde tocht en de stukken waar we verkeerd hebben gelopen die zijn denk ik door Joop gepijld (grapje). Someren, Sterksel, Maarheeze, Sterksel en terug naar Someren. Veel bossen en dus niet echt mijn favoriete ondergrond maar ook een behoorlijk percentage asfalt of vergelijkbaar. De scenerie was super vooral als je start met vorst aan de grond (gevoelstemperatuur laten we zeggen 2 graden) en dan de wereld om je heen langzaam zien ontwaken. Het warme water van de vennen gaven een feërieke nevel met dank aan de vorst en de opkomende zon probeerde hier speels gaten in te prikken.

Smoke on the water…

Ook door de bomen in de bossen speelde de zon zijn spel en gaf ons waar voor ons geld.

Zie de zon schijnt door de bomen….

Al met al, ondanks een struikelpartij over een boomstronk, een super tocht. Weer veel bekenden ontmoet en natuurlijk stond de Belgische knol al briesend klaar in de Hoijse Hoeve. Na 6 uur konden we genieten op het terras waar we nog even wat met Annie van gedachten moesten wisselen en nog wat nagebabbeld hebben met Mart uit Weert. Volgende keer zijn we weer van de partij en ……. natuurlijk weer 40 Km. OLAT bedankt.

Bergeijk 02-10-2011

Ik voelde me ‘s-morgens niet verkeerd en had weinig last van de zware tocht langs de Geul van gisteren. Vandaag een lekker vlakke wandeling in het Brabantse dacht ik….. De Nordic Walking Club uit Bergeijk was de organisator en ik moet zeggen de sfeer zat er al meteen in en we besloten 35 Km te gaan lopen. Ook hier geen routebeschrijving maar een overtuigde organisatie die aangaf dat zij de route perfect gepijld hadden.

Ontwakende bossen

De tocht ging voor 99% door bossen en over zandpaden, als je mijn verslagen een beetje bijhoud dan weet je dat dit niet mijn voorkeur heeft en ook hier brak mij dat op. In de Bergeijkse bossen hebben ze ook heuvels en heel veel los zand. Jongens bedankt, toch was het een mooie en goed uitgezette tocht en terug in Bergeijk moesten we na een soepje nog 11 Km en hier liep ik al snel tegen mijn rugprobleem aan. Ondanks het feit dat Jack alles in het werk stelde om mij te ontlasten en mij attendeerde op de Belgische knol die al stond te briesen bracht ik toch ons tempo omlaag. Eenmaal weer terug in Bergeijk was het leed na het tweede Palmpje al geleden en was het ook hier gezellig en goed toeven.

Hauset – Berg en Terblijt 01-10-2011

De Geuldalwandelmarathon, met zo’n lange naam moet de tocht ook bijzonder zijn. En eerlijk gezegd dat was hij ook. Het ontvangst in Hauset was hartverwarmend, ook al was het soms moeilijk omschakelen om Duits te horen terwijl je in België bent. We vertrokken direct na de koffie en ook nu was het tijdstip zo gekozen dat we al snel in de duisternis verdwenen. Natuurlijk hadden we hier geen rekening meegehouden en dus geen verlichting bij. Het Mickey Mouse clubje uit Hauset had echter hier wel rekening meegehouden en had keurig subtiele verlichting aangebracht om ons naar het ochtendgloren te begeleiden.

Het ochtendgloren

Dat Limburg mooi is dat wisten we al maar dat het volgen van de Geul je mond regelmatig open laat vallen was nieuw. De tocht was zwaar, buiten het vele klimmen en dalen liepen we alleen maar cross country, dus weinig op de door mij o’zo geliefde asfaltwegen.

Impressie uitzicht en ondergrond

Ik kan alleen maar zeggen dat de tocht ons echt continu langs de Geul heeft gevoerd en dat we bekende plaatsen door of er langs gekomen zijn. Plaatsen zoals Gulpen en Wylre (bij mij geliefd omdat daar de beste bierbrouwer van Nederland zit BRAND) en gelukkig gingen we om de Kneuterberg en niet erover heen. Dat deze tocht me niet in de kouwe kleren ging zitten bemerkte ik bij de laatste beproeving. De klim naar Berg en Terblijt, deze vergde erg veel van me, was een zware maar mooie afsluiting van een super mooie tocht die ook volgend jaar op ons lijstje komt te staan.

De Geul was niet overal te volgen

Heesch 25-09-2011

Als hartstochtelijk persoon sprak mij de NWB Hartstocht in Heesch (NBr) wel aan. Een tocht die voor de eerste maal georganiseerd wordt heeft sowieso mijn onverdeelde aandacht en ik was ook wel toe aan wat passie. Marion wilde wel meelopen maar dan wel 18 Km en in haar tempo…..nou, ja misschien moet ik me af en toe ook wat meer aanpassen aan mijn omgeving!! De tocht voerde ons voor een groot gedeelte over de Maashorst, een gebied waar ik vaker gelopen heb en waardeer zeker in het ochtendlicht en wegtrekkende nevel. Vooral de met dauw gevulde spinnenrag gaf de bosssages een schitterende glinstering, althans als je daar oog voor hebt. De tocht was goed gepijld en daar waar een onverlaat een pijl had verwijderd was deze na een belletje meteen weer geplaatst. Goede ondergrondkeuze en de rust was goed verzorgt. Al met al een goede aftrap voor de combinatie Nederlandse Hartstichting en de NWB, mogelijk tot volgend jaar maar dan wel …….. meer kilometers!!

Oh,ja  er liep gevaarlijk vee rond op de Maashorst, we hebben ze getrotseerd zonder tak (Jack).

Roekoe

Groesbeek 18-09-2011

Hoe haal je het in je hoofd om na een nachtwandelmarathon van ruim 42 Km een wandeltocht van 42 Km in Groesbeek te gaan lopen, dit is toch vragen om problemen! Nou, gewoon afspreken en zorgen dat je op tijd aanwezig bent. Nadat we ons aangepast hadden aan het nog niet klaar zijn van alles op het startbureau mochten we om 7:50 uur Groesbeek en later het Reichswald onveilig maken. De omgeving gaf al een indicatie van de moeilijkheidsgraad van deze tocht, veel klimmen maar gelukkig ook veel dalen. De scenery was van hoge kwaliteit en deze tocht kan voor ons echt niet meer kapot. Het gedeelte door het Reichswald was op sommige plaatsen adembenemend en de ondergrond was volledig aan onze wensen aangepast. Ik moet wel toegeven dat deze tocht qua klimwerk boven aan ons lijstje staat maar dat we op geen enkel moment in de problemen zijn gekomen en met bijna 7 Km/u super gelopen hebben. Verrast werd ik door het teken van de St.Jacobsschelp, de duitse aansluiting op de grote aanlooproutes naar Santiago de Compostela. Der Pilgrimswege

Een volgende verrassing was dat Jack de Jacobsschelp aan mijn heuptas bevestigde. De plannen voor deze pelgrimstocht in 2012 worden steeds concreter en ik stel dit gebaar dan ook zeer op prijs. Carla en Jack bedankt. Het pelgrimsteken op mijn tasje.Al met al een geweldige tocht en het enige minpuntje was dat we de Belgische knol alleen in de  wei hebben gezien. Alhoewel de schreeuw van de leeuw ook niet slecht  was.

Haaksbergen 16-09-2011

Onze eerste nachtwandelmarathon (42,195 Km) is een feit. Hiervoor moesten we wel naar het “pittoreske” Haaksbergen” afreizen, maar met z’n tweeën reizend vliegt de tijd voorbij en waren we ruim op tijd op de P-plaats. Van hieruit zouden we met een pendelbus naar het centrum gaan (prima geregeld). De pendelbus zou ons na 20 minuten  oppikken en we konden , omdat de eerste druppels al vielen, wachten onder een boom. Nu hebben wij een hekel aan wandelen, maar een nog grotere hekel aan wachten en dus besloten we de tien minuten naar het centrum te gebruiken als warming-up. We waren verrast over de professionaliteit van dit 25 jarige evenement, polsbandje, veterchip, stempelkaart en consumptiebonnen werden ons bij inschrijven overhandigd. De grote tent was duidelijk berekend op een groot aantal deelnemers (1800 voorinschrijvingen). Grappig om al die mensen te zien in reflecterende hesjes en bandjes.

Wij dus ook…De reflecterendde J's.

Ank Bijleveld had exact om 22:00 uur drie schoten nodig om ons de nacht in te drijven en deze eerste kilometers veroorzaakten al een hoger adrenalinegehalte en zorgde voor een vliegende start. Al snel liepen we in een van de kopgroepjes en daar voelen we ons zeker thuis. Haaksbergen had gekozen voor vier lussen die na ongeveer 21Km weer terug kwamen op het marktplein. De eerste doorkomst was spectaculair, we liepen dwars door de grote tent op onze hielen gezeten door een verkeersregelaar op een motorfiets, spectaculair voor ons en publiek.

Doorkijkje vanuit de watermolen naar de eerste rust.Weer een watermolen??

Ik kan alleen maar stellen dat alles prima geregeld was, verkeersregelaars, goed gepijlde route, verlichting aan de routebordjes en op lange stukken als markering in de vorm van lighttubes. Toen we om kort na vieren over de finish gingen bleek dat we twee wandelaars voor hadden laten gaan maar dat we effectief deze marathon afstand in vijf uur en drie kwartier gelopen hadden. Na een welverdiend pilsje (Grolsch natuurlijk), de Belgische knol stond al op stal, hebben we de pendelbus links laten liggen en terug gekuierd naar de auto om de terugreis te aanvaarden. Haaksbergen bedankt we hadden nergens anders een betere eerste nachtwandelmarathon kunnen lopen.

Roggel 04-09-2011

De man met de hamer kon niet beletten dat we vanmorgen 5:50 uur weer in de auto stapte voor een wandeltocht van 30 Km in Roggel (L). WSV Wandellust uit Haelen was onze gastheer en ik moet zeggen dat ze er wel werk van maakten. Natuurlijk waren we weer te vroeg maar na een kopje koffie trokken we om 7:00 uur, zonder route-beschrijving, het Leudal in. Petje af voor deze club, perfect gepijlde route en de wegen waar we niet in moesten waren met zaagsel gemarkeert, helemaal top. De 30 Km route was afwisselend en we werden verrast door de pracht van deze omgeving. Ondergrond was wisselend maar overwegend hard en dat maakte deze tocht voor mij wel heel prettig. Uiteindelijk in 4 uur en 15 minuten deze mooie tocht gelopen en volgende keer zijn we weer van de partij. Oh ja, de Belgische knol stond in Roggel al te wachten en de man met de hamer……die ben ik niet meer tegen gekomen.

Oosterbeek 03-09-2011

Na ong. 25 jaar weer terug bij de Airborn wandeltocht in Oosterbeek. Samen met Jack al vroeg aanwezig en wij waren niet de enige. De start ging voorspoedig en er waren veel déjá vu’s m.b.t. onze vorige tocht in Ede. Ook nu weer bezochten we Renkum, niets op tegen, mooie verharde wegen, zelfs op de Ginkelse heide. In Heelsum even gerust, de eerste stop voor ons, en vervolgens door nog ongeveer 11 Km. Net buiten Heelsum was hij er plotseling, dé man met de HAMER, rug speelde op en alles was even teveel. De Belgische knol kon me niet boeien en kon onmogelijk met mijn gedachten naar mijn ongemakken. Wat normaal leuk zou zijn geweest de laatste colletjes was nu een beproeving. Plots waren we bij Hartestein en …… geen Belgische knol. Wel onze foto in de Gelderlander als bewijs. Jack bedankt, morgen Roggel, gaat vast beter.

Voorpagina nieuws

Ede  28-08-2011

Ede, tja, na Jack opgehaald te hebben kijk ik op de navigatie en die laat ons weten dat we net na 07:00 uur onze bestemming zullen bereiken. Aangekomen bij de Bosrand krijgen we een onbehaaglijk gevoel ” het is wel erg rustig hier “!! Afijn, af gaan op je navigatie betekent niet altijd dat je daar komt waar je had willen zijn. De start was exact om 08:00 uur en ik had niet het gevoel dat het echt druk was. De route was goed gemarkeerd en de ondergrond……helaas niet mijn favorietste. Veel bospaden met erg veel wortels, dus oppassen geblazen. De rustplaatsen waren op mooie afstanden van elkaar geplaatst maar voor ons was de eerste te snel (na ong. 8,5 Km), de tweede rust was nog niet open en de laaste was een wagenrust met alleen koffie en thee dus geen rust alleen isostar. Na de tweede rust werden we verrast door de pijlenman, of hij was te langzaam of wij te snel. Nadat we een omweg hadden gemaakt kwamen we weer op de route en liepen we met een kopgroepje van vier door (zie foto). De vier koplopers, nou ja drie en ikke die de foto maak!!

Ondanks de dreiging hielden we het droog tot in het hotel, waar de Belgische knol al stond te wachten, en kijken we terug op een leuke, redelijk zware, wandeling. Volgend jaar misschien toch maar eens alle 4 de dagen lopen.

Leerdam  20-08-2011

De17de Palmentocht,hadden wij uitgekozen voor onze eerste 60 Km tocht. Hiervoor om 03:00 uur uit bed omdat we om 05:00 uur hadden afgesproken in Leerdam. Alles was verontrustend stil en verlaten op enkele fanatieke 60 Km wandelaars na. 05:20 uur kwam dan toch de beheerder en konden we op naar de koffie. Uiteindelijk starten we om 05:40 uur en met grote passen verdwenen we met Gerda in ons kielzog in de donkere straten van Leerdam. Voor ons liep een wandelaar die de tocht vaker gelopen had, dit bleek des te meer omdat hij verder op enkele kilometers wist af te snijden, wie wil je voor de gek houden? De eerste rust was nog gesloten maar de andere waren prima op orde getuige de foto van meneer van den Heuvel in ruste.van den Heuvel in ruste

Min puntje was de landgoedfair die ervoor zorgde dat er veel auto’s langs de wandelaars scheurden  en dat gaf niet echt een veilig gevoel.

Bij binnenkomst bleek dat wij de eerste 60 Km lopers waren die binnen waren en we kregen dan ook een welverdiend certificaat, ook meneer van den Heuvel ( in Zwitserland van den Berg). Helaas was de Belgische knol niet op stal, volgende keer beter.

Spoordonk 14-08-2011

Someren 13-6-2011

Ook in Someren, Bossentocht, is Jack niet van de partij. Ondanks het feit dat ik minder met bossen, de ondergrond, heb was dit een mooie tocht. Echt genoten en lekker gelopen.

Wijchen 2-6-2011

Dit is volgens mij al de derde keer dat ik de kastelentocht in Wijchen loop. Jack zijn blessure is niet minder geworden en hij heeft toch maar deskundige hulp ingeroepen. Resultaat, rusten en dat zint hem niet maar het is niet anders. Een paar kilometer na de start loop ik een bekende loopster achterop en raken we aan de praat. Op de dijk belt Jack en als ik hem probeer uit te leggen met wie ik loop, haar naam blijkt Gerda te zijn, dan valt het kwartje erg langzaam, of dit aan zijn blessure lag is mij nog niet duidelijk. Als Gerda aan geeft dat ze toe is aan een rust gaan we een ieders weeg. Met Metallica op de oren stap ik resoluut door want ik weet dat in Wijchen een Belgische knol staat te wachten. Jack beterschap, de tweede is op jouw gezondheid.

‘s-Hertogenbosch 22-5-2011

De stan Meeuwsentocht mag in het lijstje niet ontbreken, georganiseerd door Jack z’n clubje, en voor mij de tweede keer dat ik hem loop. ‘s-Nachts komt het met bakken uit de lucht en ik wordt wakker van enkele donderslagen. Als we inschrijven is het droog maar als we willen starten komt het er alweer met bakken uit. Aangezien we geen “watjes” zijn en niet van suiker, hijsen we ons in onze poncho’s en vertrekken.  Bij de eerste rust kunnen de regenspullen uit en worden we beloond met redelijk weer. Ook dit is een mooie afwisselende tocht en zijn we zeer content als we ons om 13:20 uur afmelden.  Jack heeft nog steeds last van zijn  scheenbeen maar hij is een bikkel, althans dat zegt hij. Nagenieten van twee mooie en oh zo verschillende tochten doen we bij een heerlijk pilske op het terras in de zon. Stan tot volgend jaar!

Schaarsbergen 21-5-2011

Ik had Jack al warm gemaakt maar ook gewaarschuwd voor deze tocht, de Falconwalk van de Luchtmobielebrigade. Dit is echt geen makkie, vorig jaar kwam daar nog bij dat het ong. 32 graden was en dat in combinatie met weinig waterpunten dan kun je echt spreken van afzien en dat heb ik toen ook gedaan. Jack had zich aangemeld via de KNBLO en had daar eigenlijk alweer spijt van, veel rompslomp voor we konden starten en later zou blijken ook achteraf. De tocht was supermooi, de heide, de bossen (verhard pad), Bronbeek, de Bedriegertjes veel klimwerk en steile afdalingen. Super….nou ja, tot dat Jack last kreeg van zijn scheenbeen. Toch de zware tocht in zes en een half uur gelopen en daarna kon Jack door een gepensioneerde verpleger verzorgd worden, hij had dat liever anders gezien, maar ja. Oh en Jack die medaille die niet bij de prijs inzat die koop ik volgend jaar wel voor je, zie het maar als dank voor ….

Groesbeek 8-5-2011

Aangezien dat Jack weekenddienst had, koos ik ervoor om de Zevenheuvelentocht in Groesbeek te gaan lopen. Dit is een tweedaagse maar ik loop alleen de zondaguitvoering. Aangezien ik graag in deze omgeving loop beviel mij de scenery ook dit keer. Mooie klimpartijen en gelukkig ook weer afdalingen. Je ziet dat veel wandelaars zich aan het voorbereiden zijn op de 4daagse en dat niet iedereen al op tempo ligt. Ben wel, die loopt het hele jaar door met zijn 4daagse vlag en zijn goede humeur en hij heeft altijd tijd voor een praatje. Goede oefening, 7:30 gestart en 13:00 uur weer binnen, deze komt zeker ook weer op ons lijstje voor volgend jaar mogelijk zelfs twee dagen, of niet Jack!

Boven Leeuwen 1-5-2011

Jack belde me op zaterdag op om te melden dat we eerder mochten starten in Boven Leeuwen. Hij had net samen met André 25 Km in Boven Leeuwen gelopen en gehoord dat ze niet zo starttijd vast waren. ‘s-Morgens waren wij de eerste, natuurlijk, en een voor mij bekende wandelaarster kwam meteen na ons binnen. Tijdens het lopen realiseerde ik me dat ik het wel prettig vindt om met Jack te lopen. Niet alleen de gesprekken maar ook het tempo en de manier waarop we elkaar stimuleren en/of remmen. Na een kilometer of 15 liepen we deze dame achterop, ze had alles gegeven om ons voor te blijven maar helaas gingen we haar in sneltrein vaart voorbij. Bij de eerstvolgende rust zagen we ze voorbij snellen en een lange tijd hielden we haar in het zicht. Blijkbaar hadden we haar tijdens een latere rust ingehaald en zagen we in onze achteruitkijkspiegel dat zij vergeefs poogde ons op de dijk in te halen. Bij binnenkomst gaf ze aan dat ze haar grens had bereikt en terug moest schakelen, dit hadden we gemerkt. We vonden het wel knap dat ze zo fanatiek was, zijn wij namelijk helemaal niet. De tocht was alleen maar over asfalt en voor ons dus prima, mooie route over dijken en zeker eentje die op ons lijstje van klassiekers komt.

Asten 25-4-2011

Wat kun je beter doen met Pasen dan de paastocht in Asten lopen. Werken is een alternatief alhoewel ik me voor kan stellen dat Jack ook liever had gelopen. Aangekomen in Asten zie ik weer veel bekende gezichten en een daarvan is Mart (Hoed), toch fijn zo’n wandeltocht met Pasen. Als ik even onderweg ben haakt Mart aan en prompt missen we een afslag en even later zijn we met een tweetal andere wandelaars in het bos het spoor helemaal bijster. Al met al een mooie tocht maar het was hier en daar wel opletten vooral in de buurt van de rustplaatsen. Na de tocht even rustig de Belgische knol begroet en Pasen was weer geslaagd.

Mooi zo’n Belgische knol…..

Drimmelen 17-4-2011

Wat doe je als je vindt dat je te weinig hebt gelopen op zaterdag, juist dan ga je ook op zondag lopen. En als je niet alleen wilt lopen dan zoek je een malloot die ook altijd wil lopen, mij dus. Jack had zijn oog laten vallen op de Biesboschwandeling die starte vanuit Drimmelen. Eerst met de boot, dan wandelen en terug weer met de boot. Hoe avontuurlijk wil je het hebben? Het avontuur begon al vroeg, mijn navigatie stuurde mij steevast naar de verkeerde ligplaats en moest ik Jack inschakelen om de juiste gegevens te krijgen. Na veel kunst, maar voornamelijk vliegwerk was ik op tijd bij de nieuwe ligplaats en konden we met de eerste boot richting Biesbosch. Moeder natuur was weer op haar mooist en liet speciaal voor ons een ree te water om voor de boot langs naar de overkant te zwemmen. Aan wal afgezet konden we onze 37 Km starten en mochten we dauwtrappen door het hoge gras. Een voetgangersveer bracht ons heen en weer voor een grote lus. Nog even een puzzeltocht meelopen en toen tegen onszelf aangelopen, dachten telkens nu zijn we er bijna maar dat duurde nog echt super lang. Het laatste stuk was meer dan een beproeving en zelfs Jack snakte naar een pilsje. Terug op de boot was het enorm gezellig, laat dat maar aan ons over. Oh ja, medewandelaars, bedankt voor de oplossing van de puzzeltocht, wij wisten het zelf ook wel maar wilde jullie alleen maar testen.

Geldermalsen 16-4-2011

Jack had mij attent gemaakt op de Bloesem wandeltocht in Geldermalsen. Ik had hier nog nooit aan deelgenomen en moet eerlijk toegeven, ik had er nog nooit van gehoord. Ik had besloten alleen de 40 Km te gaan lopen. Jack ging met André de 25 Km lopen zodat André wat oefening kreeg voor de 4daagse. Wie staat er naast me bij de start….juist, Jack en André, kunnen we nog effe bijkletsen. Waarom dat het bloesemtocht heet wordt mij al snel duidelijk, de natuur heeft z’n best gedaan en alles staat in bloei. Na de eerste lus loop ik Jack en z’n broer achterop en na wat grappen en grollen laat ik ze mijn hakken zien. De 40 Km voert me over de Lingendijk en ik krijg een prachtig uitzicht over de Linge en de in bloei staande fruitbomen. Na exact 6 uur meld ik me af en weet ik dat dit een vaste tocht voor mij gaat worden.

Megen 10-4-2011

Ik loop al enkele jaren de Kloosterwandeltocht in Megen, het is maar 25 Km maar lekker harde ondergrond en zo vroeg in het seizoen is afwisseling van afstanden wel lekker. Liep weer eens alleen en had de vaart er meteen in. De tocht is eigenlijk altijd hetzelfde en dat maakt dat je veel herkennings-punten hebt en dat loopt weer gemakkelijk. Drie en een half uur later kon ik me weer afmelden en beloofde ik volgend jaar weer van de partij te zijn.

Deurne 3-4-2011

Dacht vroeg in Deurne te zijn maar Jack heeft volgens mij mee geopend. We hadden verwacht dat “hoed”(Mart uit Weert) hier ook zou zijn, misschien komt hij ons nog achterop. We starten redelijk op tempo en liggen dus meteen aan kop, nee het is geen wedstrijdje maar wij houden beiden van ruimte. Ook nu weer een mooie tocht door de bossen van Deurne en natuurlijk ook over de door mij zo beminde asfalt wegen. De stemming is prima en ondanks het feit dat ik altijd graag alleen loop stel ik Jack zijn gezelschap zeer op prijs. We besluiten zelfs af en toe een pauze te nemen en uiteindelijk hebben we in totaal een heel half uur gerust. Het laatste stuk bij Helicon, gaan we over de drassige renbaan, mmhhh, mag de pret niet drukken we zijn er toch bijna. Volgend weekend moet Jack werken en daarna is het de bloesemtocht en die loopt hij  met zijn broer André (25km).

HeeswijkDinther 27-03-2011

De openingswandeltocht van de NBWB (NoordBrabantseWandelBond) start vanuit natuurtheater “De Kersouwe” en heeft een aantrekkelijke mix van ondergronden voor mij en liep ik hem al vaker. Op het moment dat ik mijn route probeer te bemachtigen sta ik naast.. jawel hoor, Jack. Zonder al te veel woorden lopen we gezamelijk in een pittig tempo de bossen in. Het is een mooie tocht, Jack lijkt ook gecharmeerd van de omgeving en we schieten lekker op. Als we bij het Maria kapelletje het pad aflopen komt er een wandelaar teruggelopen in totale verwarring, route klopt niet. Dan maar terug lopen, ook Willy bemoeid zich ermee en uiteindelijk blijken we een pijl aan het begin van het pas gemist te hebben, over kuddedieren gesproken. De koploper moet ons natuurlijk weer met grote spoed voorbij, blijkt ‘s-middags nog naar Ikea te moeten met zijn vrouw. Als we bijna terug zijn komt mr.Ikea in zijn auto naast ons rijden, ja,ja, we weten dat je eerder binnen bent, veel plezier bij Ikea!! Na het afmelden spreken we af om samen volgende week de lentetocht in Deurne (42Km) te gaan lopen.

Heiliglandstichting 20-03-2011

Ik had voor de start niet door dat mijn eerste 40’er dit seizoen er eentje met verrassingen was. maar direct na de start begon het me weer te dagen. Dit is een hele mooie maar altijd weer zware tocht, veel klimwerk maar onderweg wel mooie panorama’s en ook een blik op de Ooijpolder waar ik een week geleden nog liep. Ubbergen heeft echte kuitenbijters voor de wandelaars in petto, een goede training zullen we maar zeggen.

Ooij  13-03-2011

De Poldertocht in Ooij trekt elk jaar veel wandelaars en terecht naar mijn mening. Wandelen in de Ooijpolder had ik al eerder gedaan, ook deze keer is het dezelfde route en echt ik heb nog nooit zo’n korte routebeschrijving voor een 30 Km tocht gezien. Het fijne aan deze tocht is dat het alleen maar (polder)wegen zijn, lange (polder)wegen maar uitstekend om op snelheid te lopen en dat wilde ik. Ook deze keer waren de wilde ganzen in grote getalen aanwezig in het uitgestrekte polderland. Bij terugkomst zie ik pas hoe druk het is aan al die geparkeerde auto’s. Met een gemiddelde snelheid van 7,2 Km/u was ik mooi op tijd binnen en dik tevreden.

Waalwijk 6-3-2011

De winterserie in Waalwijk was de start van mijn (serieuze)wandelseizoen 2011. Ik had wel enkele andere tochten gelopen maar door omstandigheden geen ritme opgebouwd. Dus rustig aan mijn eerste 30 Km begonnen. Nou ja rustig, zoals gewoonlijk toch een pittig tempo aangehouden. Tot halverwege alleen gelopen, een groepje van drie lopers kwam me achterop en even lopen we met z’n vieren. Voelde al snel dat het tempo voor mij te hoog lag en liet me terug zakken. Even later loste nog een loper maar ook hem kon ik niet inhalen. Op zo’n moment doet Metallica op mijn oren wonderen en al snel was ik weer op de zelfde hoogte als mijn voorloper, deze was enigsinds verbaasd over mijn inhaalslag en al snel raakte we aan de praat. Jack wist mij door de drassige stukken te sleuren, echt niet mijn ondergrond, om vervolgens weer snelheid te kunnen maken op de hardere stukken. Het laatste stuk over het Halve Zolen pad lijkt dan lang maar als De Nonnekes Brug bereikt is zit de tocht er bijna op. Aan het einde van de tocht bleken we een gemiddelde snelheid van ca.6,5 Km/uur te hebben gelopen en tevreden gingen we uit elkaar.

Recente berichten

Tweets

stapmuziek

Share

×
Written by:

Be First to Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *